ကမၸည္းေက်ာက္စာဝန္ေနရာေရႊ႕သြားေသာ ျပင္သစ္လူမ်ိဳး ဒူရြိဳင္ဇယ္၏ ရန္ကုန္ေကာလိပ္ ပါဠိပရုိဖက္ဆာဆရာႀကီးေနရာတြင္ ရန္ကုန္ဟုိက္စကူးေက်ာင္းဆရာႀကီး ၂၄ ႏွစ္ရြယ္သူ မႏၱေလးေတာင္ခြင္သာသနာပုိင္ေျမး ျမန္မာခရစ္ယာန္ ေမာင္တင္ (အမ္ေအ၊ ကာလကတၱား)ကုိ ဟုိႏွစ္တရာက ခန္႔ထားသည္။ ဘားနတ္ပိဋကတ္တုိက္အုပ္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံသုေတသနအသင္းဂ်ာနယ္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္၊ လန္ဒန္ပါဠိအသင္း အေရွ႕တုိင္းကုိယ္စားလွယ္၊ အစုိးရပါဠိပထမျပန္စာေမးပြဲစစ္အရာရွိတာဝန္မ်ားလည္းယူရသည္။

၁၉၂၀ တြင္ ေမာင္တင္ကုိ ေအာက္စဖုိ႔ဒ္ပုိ႔၍ ဘီလစ္ စာေပဘြဲ႔ယူေစရာ အ႒သာလိနီေခၚ အဘိဓမၼာ အ႒ကထာက်မ္းႏွင့္ ဝိသုဒၶိမဂၢအ႒ကထာက်မ္းမ်ားကုိ အဂၤလိပ္ဘာသာျပန္ဆုိၿပီး ဘြဲ႔ယူခဲ့သည္။
ထုိဘြဲ႔ရဘူးသူ သူ႔ေနာက္တြင္ ေဒၚျမစိန္၊ ေဒါက္တာထင္ေအာင္ႏွင့္ မင္းသုဝဏ္တုိ႔ျဖစ္သည္။ ဘိလပ္တြင္ အဂၤလိပ္စာေပႏွင့္ ျမန္မာစာေပ သေဘာကုိ ဆင္ျခင္မိရာမွ ေရွးေဟာင္းစာေပကုိ ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ရန္ စိတ္ကူးေပါက္သည္။ ေခတ္မီျမန္မာစာေပသစ္ကုိ ဖန္တီးရန္လည္း အႀကံရသည္။ ေအာက္စဖုိ႔ဒ္ ေဗာ့ဒလီယန္စာၾကည့္တုိက္၊ လန္ဒန္ ၿဗိတိသွ်စာၾကည့္တုိက္၊ အိႏၵိယျပတုိက္၊ အိႏၵိယရုံးစာၾကည့္တုိက္တုိ႔တြင္ရွိ ျမန္မာပုံႏွိပ္စာအုပ္မ်ားႏွင့္ ေပပုရပုိက္မ်ား ရွာေဖြကာ မွတ္စုေရးသားစုေဆာင္းခဲ့သည္။

ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္လွ်င္ တကၠသုိလ္ျမန္မာစာသင္ရုိးအဆင့္ျမွင့္ရန္၊ ဘီေအ (ဂုဏ္ထူးတန္း)၊ အမ္ေအတုိ႔ထိ တုိးခ်ဲ႕သင္ၾကားႏုိင္ရန္ စာေဟာင္းေပမူတုိ႔ကုိ ျမန္မာပညာရွိမ်ားႏွင့္ တည္းျဖတ္ကာ သုေတသနအသင္းမွ ထုတ္ေဝသည္။ ဘကုန္း ဖဦးထုပ္သတ္ပုံျငင္းရသည္မ်ိဳးကအစ အစဥ္အလာပညာတတ္တုိ႔၏ ခဲကပ္မွႈကုိ သည္းခံေျဖရွင္းခဲ့ရသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ပုဂံေက်ာက္စာအေရးကုိ စံျပဳသည့္ ေခတ္စမ္းစာေပကုိ အစပ်ိဳးေပးခဲ့သည္။ ေခတ္စမ္းသည္ စစ္ၿပီးေခတ္ရုံးသုံးျမန္မာစာ၏ ဘခင္လည္းျဖစ္သည္။ ျမန္မာစာေပသမုိင္းကုိျပဳစုကာ အမႈေရာက္ခဲ့သည္။ စစ္ပီးေခတ္တြင္ သမုိင္းေကာ္မရွင္ဥကၠ႒ခန္႔သည္အထိ တပည့္ပညာရွင္အရာရွိမ်ားက ၾကည့္ရႈၾကသည္။ သမုိင္းသည္ သူ႔အဖုိ႔သမီးေယာက္ဖျဖစ္သည္။ (လုစ္ကုိႏွမေပး)

ေခတ္စမ္းလႈပ္ရွားမႈကုိ သူ႔ထက္ အႏွစ္ ၁၅ ႏွစ္ ၁၀ ႏွစ္ခန္႔ေစာေသာ ပရိသတ္ပိုႀကီးေသာ ပီမိုးနင္း ဦးဖိုးက်ားတုိ႔ စာတုိစာသြက္အေရးအသားမ်ားထက္ပုိ၍ သမုိင္းတြင္ေနရာေပးၾကသည္မွာ သမိုိင္းဆရာမ်ား၏ ဆရာ ေရာင္းရင္းမ်ား၏ တကၠသုိလ္လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ေပေလာ ေတြးစရာရွိပါသည္။ ေခတ္စမ္းေပၚခ်ိန္ ၁၉၃၀ ေက်ာ္ေခတ္ထက္ ေခတ္စမ္းဆရာမ်ားေကာင္းစားခ်ိန္ လြတ္လပ္ပီးေခတ္တြင္မွ ေခတ္စမ္းသည္ ျမန္မာပညာေရးတြင္ ေက်ာင္းသုံးျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာစာ အေရးအသား ပုိသပ္ယပ္ေအာင္ ၁၉၆၀ ေက်ာ္ ေငြတာရီမွ ဂႏၳေလာကဆရာမ်ားက အေခ်ာကုိင္ေပးၾကသည္။ ထုိမွေနာက္ ႀကီးျမတ္ေသာ ဆရာမႈိင္းအေမြကုိ ဆက္ခံစရာ ကဗ်ာကဝိမ်ားအျဖစ္ ေခတ္စမ္းတပည့္မ်ားက ေခတ္စမ္းဆရာမ်ားကုိ စင္တင္ေပးၾကသည္။ မႈိင္းႏွင့္ ေဇာ္ဂ်ီၾကား ဒဂုန္ေခတ္ လယ္တီပ႑ိတႏွင့္ ဆရာအဆူဆူ၏ ေႏွာင္းဂႏၳဝင္ေခတ္ ေရာမႏၱိကတေခတ္ကုိ ေမ့ပစ္ခဲ့ၾကသည္။ စင္စစ္ ေခတ္စမ္းေနာက္က်သား ဒဂုန္တာရာပင္ ဒဂုန္စင္ေတာ္ထြက္။ သုိ႔တေစ ဦးေဘေမာင္တင္သည္ ျမန္မာျပည္၏ ေဒါက္တာဟူရွီ၊ လူရႊန္းသဖြယ္ လမ္းရုိးေဟာင္းတြင္ ဆင့္ကာထြင္ပီး စာေပတေခတ္ေျပာင္းေရးတြင္ ေက်းဇူးႀကီးပါသည္။ စာေပ သမုိင္း ႏုိင္ငံေရး ဒႆနိကတုိ႔လုိ ဝိညာဥ္ဆန္ေသာ ဘာသာရပ္တုိ႔တြင္ စြမ္းအင္ႀကီးေသာ ဆရာအႀကီးအကဲရွိမွသာ ထုိတုိင္းျပည္ ထုိလူမ်ိဳးတုိ႔အေျချမင့္စရာရွိပါသည္။

ဒုတိယကမၻာစစ္မျဖစ္ခင္က ျမန္မာထဲက ခန္႔ထားခံရေသာ အျခားပါေမာကၡမ်ားမွာ ဦးေမေအာင္ (ဥပေဒ)၊ (စည္သူ)ေဒါက္တာလွဘူး (ယုဒသန္ေကာလိပ္ေက်ာင္းအုပ္၊ သဘာဝတၳဗဒ)၊ (မဟာသေရစည္သူ)ေဒါက္တာဘဟန္ (ဥပေဒ)၊ (ဝဏၰေက်ာ္ထင္) ဦးဧေမာင္ (ျမန္မာစာ) ၊ (မဟာသေရစည္သူ ေဒါက္တာ)ဦးဘ (ဆရာျဖစ္သင္ေကာလိပ္ေက်ာင္းအုပ္၊ ပညာေရး) တုိ႔ျဖစ္သည္။

ဖဆပလအစုိးရက အလည္အပတ္ခ်စ္ၾကည္ေရးေရာက္ရွ္ိလာေသာ ျပည္ပေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ အဖြဲ႔ဝင္မ်ားကုိ ဘြဲ႔ထူးမ်ားအပ္ႏွင္းတတ္သလုိ အျပန္အလွန္ခ်ီးျမွင့္မႈမ်ားလည္းရွိသည္။

အဂၢမဟာသီရိသုဓမၼ ယူဂုိစလားဗီးယားသမၼတ မာရွယ္တီးတုိး ၁၉၅၅ (ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ဂုဏ္ထူးေဆာင္ဥပေဒပါရဂူဘြဲ႔ႏွင္း)
။ ယုိးဒယားဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ မာရွယ္ဆြန္ဂရမ္ ။
။ ေရတပ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေမာင့္ဘက္တန္ေအာ့ဖ္ဘားမား ၁၉၅၆
။ ယုိးဒယားဘုရင္ ဖူမိဖုံ အဒူရဒတ္ခ်္ ၁၉၆၀

အဂၢမဟာေမတၱာသီရိဓရ တရုတ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ခ်ဴအင္လုိင္း ၁၉၆၁ (တရုတ္-ျမန္မာနယ္နိမိတ္စာခ်ဳပ္အထိမ္းအမွတ္)

သတုိးသီရိသုဓမၼ ေဂ်အက္စ္ဖာနီဗယ္ ၁၉၅၀

အဂၢမဟာသေရစည္သူ အလက္ဇႏၵာရင္ကုိဗစ္ ဒုဥကၠ႒၊
ယူဂုိျပည္သူ႔အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေကာင္စီ ၁၉၅၅
။ ကုိခ်ားပုိပုိဗစ္ ယူဂုိႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး
။ ဂ်ိဳဗင္ဗီဆယ္လီေနာ့ဗ္၊ ဥကၠ႒၊ ဆားဗီးယားျပည္သူ႔သမၼတႏုိင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေကာင္စီ
။ အုိင္ဗင္ကရာဂ်ာဆစ္၊ ဒုဥကၠ႒၊ ကရုိရွီးယားျပည္သူ႔သမၼတႏုိင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေကာင္စီ
။ ဘုရင္ခံေဟာင္းဆာဟူးဘတ္ရန္႔စ္ ၁၉၅၆
။ ၿဗိတိသွ်သံအမတ္ ေလာ့ဒ္ေအာ့ဂ္မုိး
။ ဖီးမာရွယ္ဖင္ခြ်န္ဟာဗန္၊ ထုိင္းစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ၁၉၅၇ (ခ်တ္တီခ်ိဳင္း၏ဘခင္)
။ ဖီးမာရွယ္ဆရစ္၊ ထုိင္းစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ (အာဏာသိမ္းဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာ)
။ ထုိင္းေလတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္
။ ရဲခ်ဳပ္ဂ်င္နရယ္ေဖာင္ (ဒုတိယထုိင္းခ်စ္ၾကည္ေရးအဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္)

သတုိးမဟာသေရစည္သူ ကရာစတုိဘူရာဂ်စ္ ယူဂုိသံအမတ္ ၁၉၅၅
။ ေဒါက္တာဂ်ိဳဇာဗီးလ္ဖင္ ယူဂုိအတြင္းဝန္ခ်ဳပ္
။ ဒုေရေၾကာင္းတပ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ မိတ္ဂ်ာကုိဗစ္၊ ယူဂုိေရတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္
။ တရုတ္ဒုဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ မာရွယ္ခ်င္ယီ ၁၉၆၁
။ တရုတ္ဒုႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ခ်န္ဟန္ဖူး
။ ကင္ေျပာင္

မဟာသေရစည္သူ ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ ဗီလင္ဇီဇဲလ္ခ်္၊ ယူဂုိသမၼတအတြင္းေရးမွဴး ကုိယ္ရံေတာ္ ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ ၁၉၅၅
။ ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ ဗီလုိစ္ စုမြန္ဂ်ာ၊ အတြင္းဝန္ ၊ ယူဂုိလက္နက္ကုိင္တပ္ေပါင္းစုေသနာပတိခ်ဳပ္ရုံး
။ ဂ်ိဳဗန္ကာပီစစ္၊ အတြင္းဝန္၊ ယူဂုိျပည္တြင္းေရးရာအတြင္းဝန္မ်ားရုံး
။ ဒုေရေၾကာင္းတပ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ဂ်ိဳစစ္ဆာနီ၊ ခ်စ္ၾကည္ေရးအဖြဲ႔ဦးစီးဗုိလ္ခ်ဳပ္
။ ဗုိလ္မွဴးႀကီး ခ်တ္တီခ်ိဳင္း ခြ်န္ဟာဗန္၊ တရုတ္ျဖဴဆုတ္ခြာေရး ေလးႏုိင္ငံကြန္ဖရင့္ ထုိင္းအဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ႏွင့္
ပထမ ျမန္မာျပည္သြား ထုိင္းခ်စ္ၾကည္ေရးအဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္
(ေနာင္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ၊ ဘခင္ႏွင့္အတူရ) ၁၉၅၇
။ ကူမင္တန္ဆုတ္ခြာေရးအဖြဲ႔ ျပန္ၾကားေရးအရာရွိ ထုိင္းဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္
။ ရန္ႀကီးေအာင္စစ္ဆင္ေရး ကူမင္တန္ႏွိမ္နင္းေရး ထုိင္းတပ္မွဴး ရဲဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္
။ ထုိင္းႏုိင္ငံျခားေရးညႊန္ၾကားေရးဝန္
။ လီအိမန္း ျမန္မာျပည္ တရုတ္သံအမတ္ ၁၉၆၁
။ ေသာခ်ံဳမင္း တရုတ္-ျမန္မာနယ္နိမိတ္ပူးတြဲေကာ္မတီအဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္
။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တင္ရုန္းခ်န္ အဖြဲ႔အႀကံေပးအရာရွိ

မဆလေခတ္တြင္ အတြင္းဝန္ေဟာင္းေဘာ့တြန္မေလႏွင့္ ဂ်ပန္စစ္အရာရွိမ်ားကုိ ေအာင္ဆန္းတံခြန္ဘြဲ႔မ်ားေပးခဲ့သည္။

၁၈၇၁ သံအဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ကင္းဝန္မင္းႀကီးအား ျပင္သစ္အစုိးရက ဂရေႏၵာပေစၥယတံဆိပ္၊ အီတာလ်ံဘုရင္က ဂရေႏၵာပေစၥေယ ကုရုႏၵီကာလီတံဆိပ္၊ ဂရန္ေကာ္ရတြန္ ရင္သုိင္းစလြယ္ႏွင့္တံဆိပ္၊ ၁၈၇၆ တြင္ သံေတာ္ႀကီး ဦးၿခိမ့္အား အီတာလ်ံဘုရင္က ဂရန္ေဒါပစၥေယေခၚ ဒုတိယတံဆိပ္ဘယက္၊ စပိန္ႏွင့္ ပူတေကမင္းမ်ားက ဂရန္ေကာ္ရတြန္ေခၚ ပထမရင္သုိင္းတံဆိပ္ဘယက္မ်ား ခ်ီးျမွင့္ခဲ့သည္။ ျမန္မာဘက္မွလည္း ၁၂ သြယ္ ၉ သြယ္ ေရႊစလြယ္မ်ား အျပန္အလွန္ခ်ီးျမွင့္ေလ့ရွိသည္။ ဂ်ပန္ေခတ္ကလည္း အဓိပတိေဒါက္တာဘေမာ္ကုိ ဂ်ပန္ဘုရင္က တုိက်ိဳတြင္ တက္ေနဝန္းတံဆိပ္ခ်ီးျမွင့္သည္။ ဂ်ပန္ေပးဓားလြယ္ကုိယူမိေသာ တရားဝန္ႀကီး ဆာျမဘူး အဂၤလိပ္ျပန္အဝင္ ရာထူးျပဳတ္ခဲ့သည္။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္းကုိ ယူဂုိ၊ ထုိင္းနုိင္ငံမ်ားမွ အျမင့္ဆုံးဘြဲ႔မ်ားအျပင္ အေမရိကန္အစုိးရက လီဂ်င္းေအာ့ဖ္မဲရစ္စစ္သည္ဘြဲ႔ ပင္တဂြန္ဌာနခ်ဳပ္တြင္ ၁၉၅၆ က အပ္ႏွင္းခဲ့သည္။ ၁၉၆၀ က ဖိလစ္ပုိင္ကေပးေသာ ေရမြန္မက္ေဆးေဆးဆုကုိကား ျငင္းခဲ့သည္။ အျခား ေရမြန္မက္ေဆးေဆးဆုရျမန္မာမ်ားမွာ ေနရွင္းဦးေလာရုံ၊ ေဒၚတီတီလုစ္ (အေမ့ေက်ာင္း)၊ ေဒါက္တာစင္သီယာေမာင္ႏွင့္ အျခားကရင္လူမ်ိဳး ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးလႈပ္ရွားသူတဦးျဖစ္သည္။

၂၀၀ ျပည့္

ဆီးပန္းနီဆရာေတာ္ (ျမန္မာ ၁၁၇၃-၁၂၅၀) ဇန္နဝါရီ ၉
စေလဦးပုည (ျမန္မာ ၁၁၇၄၊ ၁၁၇၅၊ ၁၁၇၈ – ၁၂၂၉) ၁၉၆၃ က ၁၅၀ ျပည့္က်င္းပ

ရာျပည့္

ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ဦးခ်စ္ေမာင္ (၁၉၁၂-၁၉၄၆) ဇန္နဝါရီ ၁
ေရႊကုိင္းသား (၁၉၁၂-၁၉၈၇) ဇန္နဝါရီ ၅
မဟာသီရိသုဓမၼေဒၚခင္ၾကည္ (၁၉၁၂-၁၉၈၈) ဧၿပီ ၁၆
ပန္းခ်ီဦးဘၾကည္ (၁၉၁၂-၂၀၀၀) ဇူလုိင္ ၁၆
နမ့္ခမ္းဦးထြန္းေအး (၁၉၁၂-၂၀၀၂) ရွမ္းျပည္နယ္ဥကၠ႒ေဟာင္း ဇူလုိင္ ၂၀
မုိးမိတ္ေစာ္ဘြား စဝ္ခြန္ခ်ိဳ (၁၉၁၂-၁၉၉၀) MA (Cantab) ရွမ္းျပည္နယ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ ဒုဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၊ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးေဟာင္း ၾသဂုတ္ ၁၉
မဟာသေရစည္သူပင္လုံဦးေဖခင္ (၁၉၁၂-၂၀၀၄) ဝန္ႀကီး၊ သံအမတ္ေဟာင္း ၾသဂုတ္ ၂၇
ျပည္လွေဖ (၁၉၁၂-၁၉၉၀) စက္မႈ ၂ ႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈဒုဝန္ႀကီးေဟာင္း ေအာက္တုိဘာ ၂၃
ဦးရာရွစ္ (၁၉၁၂-၁၉၇၈) တကသ ဗကသဥကၠ႒၊ ဝန္ႀကီးေဟာင္း ႏုိဝင္ဘာ ၁
ႏႈတ္ခမ္းေမြးႀကီးလြင္ (၁၉၁၂-၁၉၇၈) စစ္ေထာက္လွမ္းေရးညႊန္မွဴး၊ ႏုိင္ငံေတာ္ေကာင္စီဝင္ ဒီဇင္ဘာ ၁၀
ဗကပဥကၠ႒ေဟာင္း သခင္ဇင္ (၁၉၁၂-၁၉၇၅)
ဗုိလ္မွဴးစိန္မွန္ (၁၉၁၂-၁၉၄၉) ဝန္ႀကီး၊ အထူးစစ္မင္းႀကီး
ရာဇဝင္ဝတၳဳေရးဆရာ ေရႊစၾကာ(၁၉၁၂-၁၉၇၈)
ေအဝမ္းညြန္႔ေမာင္ (၁၉၁၂-၁၉၈၃) သူခ်စ္၊ ငဘ
ပထမျမန္မာပါေမာကၡေမာင္တင္ကုိ ရန္ကုန္ေကာလိပ္ ပါဠိႏွင့္အေရွ႕တုိင္းပညာဌာနတြင္ခန္႔
ဦးလတ္၏ စပယ္ပင္ဝတၳဳ
ျမန္မာ့အလင္းမဂၢဇင္းစထုတ္

ႏွစ္ ၉၀ ျပည့္

ၿမိဳ႕ေတာ္သိန္းေအာင္ (၁၉၂၂-၁၉၉၀) ဇန္နဝါရီ ၂
ဂါးဒီးယန္းဦးစိန္ဝင္း (၁၉၂၂ ေမြး) ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၂
ဗုိလ္ရဲထြဋ္ (၁၉၂၂ ေမြး) လက္ဝဲညီညြတ္ေရးေကာင္စီဝင္၊ ဗကပ ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္စစ္ဦးစီးမွဴး၊ မဆလဗဟုိေရးရာဌာနႀကီးအတြင္းေရးမွဴး ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၅
စည္သူဗုိလ္ကေလးတင့္ေအာင္ (၁၉၂၂ ေမြး) ဇြန္ ၃
ပေဒသရာဇ္ရွမ္းျပည္နယ္မ်ားဖြဲ႔စည္း ၁၉၂၂ ေအာက္တုိဘာ ၁
ဒုိင္အာခီပထမလႊတ္ေတာ္ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ ၁၉၂၂ ႏုိဝင္ဘာ ၂၁။ မဲေပးခြင့္ရွိသူ ၁၇သိန္းခြဲတြင္ တသိန္းေက်ာ္ (၅.၉၂ %) မဲေပး။
ဦးေအာင္ေသာ္ ေရွးေဟာင္းသုေတသနညႊန္ၾကားေရးဝန္ (၁၉၂၂- ၁၉၉၅) ဒီဇင္ဘာ ၁၀
ဗန္းေမာ္ညိဳႏြဲ႔ (၁၉၂၂-၂၀၀၉) ဒီဇင္ဘာ ၂၇
ဗုိလ္မွဴးခ်စ္ေကာင္း (၁၉၂၂-၁၉၆၆)
ေမလွၿမိဳင္ (၁၉၂၂- ၁၉၇၃)
ေမာင္ခင္ေမာင္၏ ဗညားႏြဲ႔ဝတၳဳ၊ မစၥတာေမာင္မႈိင္း ေမ်ာက္ဋီကာ၊ လယ္တီပ႑ိတဦးေမာင္ႀကီး စာဏက်နီတိက်မ္းမ်ားထြက္။

ႏွစ္ ၈၀ ျပည့္

ဒုဝန္ႀကီးေဟာင္း ထီလာစစ္သူ (၁၉၃၂-၂၀၀၉) ဧၿပီ ၁၈
ႏုိင္ငံေတာ္ေကာင္စီဝင္ေဟာင္း ျမန္မာသမုိင္းအဖြဲ႔ဒုဥကၠ႒ေဟာင္း စုိင္းေအာင္ထြန္း MA (Denver) (၁၉၃၂ ေမြး) ဇူလုိင္ ၃
ေခတ္ေပၚကဗ်ာလႈပ္ရွားမႈ မင္းလွညြန္႔ၾကဴး (၁၉၃၂-၁၉၉၂) ၾသဂုတ္ ၈
ပညာေရးဝန္ႀကီးေဟာင္း စည္သူေဒါက္တာေက်ာ္စိန္ (PhD. Columbia) (၁၉၃၂ ေမြး) ၾသဂုတ္ ၂၁
ပထမျမန္မာမိ္န္းမမင္းတုိင္ပင္အမတ္ ေဒၚႏွင္းျမ အေရြးခံရ ႏုိဝင္ဘာ ၁၆ (ေမာ္လၿမိဳင္သူေဌးဦးသာညွင္းသမီး၊ ပ်ဥ္းမနားအမတ္ဦးခ်စ္ေဆြကေတာ္၊ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ဦးခ်စ္လႈိင္ႏွမ)
ဦးသုေဝ (၁၉၃၂ ေမြး) ဒီဇင္ဘာ ၃၁
ရတနာနတ္မယ္ (ဂြ်န္ရုိ႕စ္ဘယ္လာမီ) သမၼတကေတာ္ေဟာင္း (၁၉၃၂ ေမြး)
ေရႊစၾကာ နားခံေတာ္ဝတၳဳ၊ ဦးထြန္းေဘ၏ ျမန္မာစာနိဒါန္း၊ မဟာေဆြ၏ ဘုိးဝဇီရ၊ ပုဂံဝန္ေထာက္ဦးတင္၏ ျမန္မာမင္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံစာတမ္း စာအုပ္မ်ားထြက္။ ႀကီးပြားေရးမဂၢဇင္းႏွင့္ တကၠသုိလ္သမဂၢမဂၢဇင္းစထုတ္။

၇၅ ႏွစ္ ျပည့္

သန္းေဖေလး (၁၉၃၇-၂၀၀၁) ဇန္နဝါရီ ၃
ကဗ်ာဆရာ ၾကည္ေအာင္ (၁၉၃၇-၂၀၀၉) ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၇
အိႏၵိယမွ သီးျခားအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစ၊ ေဒါက္တာဘေမာ္ ညြန္႔ေပါင္းအစုိးရဖြဲ႔ (ပထမေခတ္သစ္ျမန္မာအစုိးရ) ဧၿပီ ၁
တကၠသုိလ္မ်ားဗဟုိစာၾကည့္တုိက္မွဴးေဟာင္း စည္သူေဒါက္တာေသာ္ေကာင္း (၁၉၃၇ ေမြး) ဒီဇင္ဘာ ၁၇
အေဆြးပလႅင္မွ ေတးသခင္ ကုိတင္လႈိင္ (၁၉၃၇ ေမြး)
ေမာ္ဘီဆရာသိန္း၏ ျမန္မာဝန္ႀကီးမွဴးႀကီးမ်ားအေၾကာင္း၊ ပစပ္ရာဇဝင္၊ မဟာေဆြ၏ ပ်ိဳ႕ေတာင္ၿပံဳး၊ ေစ်းခ်ိဳသူ၊ ဝါဝါဝင္း၊ သိန္းေဖျမင့္၏ တက္ဘုန္းႀကီး၊ ဆရာလြန္းအတၳဳပၸတၱိ၊ ဦးဘခုိင္၏ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးရာဇဝင္စသည္တုိ႔ထုတ္။
နဂါးနီစာအုပ္တုိက္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံစာေရးဆရာအသင္းတုိ႔တည္ေထာင္။

ႏွစ္ ၇၀ ျပည့္

ျမန္မာျပည္တြင္း ဂ်ပန္စစ္မီးကူး ဇန္နဝါရီ၊ ထုိမွ ျပည္တြင္းစစ္၊ က်ဴးေက်ာ္စစ္မ်ား ယခုထိျဖစ္ဆဲ။
ေမာင္ခင္မင္ (ဓႏုျဖဴ) (၁၉၄၂ ေမြး) ဇန္နဝါရီ ၂
ကန္႔ဘလူ ဂါးဒါဗုိလ္တဲတြင္ သိပၸံေမာင္ဝ (၁၈၉၉-၁၉၄၂) အသတ္ခံရ ဇြန္ ၆
ေဒါက္တာတင္သိန္း PhD (Sorbonne) ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ဘူမိေဗဒပါေမာကၡေဟာင္း စက္တင္ဘာ ၆ ။ ပုံေတာ္ပုံညာပရုိင္းမိတ္ပညာရွင္၊ လူသားအစ ျမန္မာက (၂၀၀၁)ေရး။
အကယ္ဒမီ ျမတ္မြန္ (၁၉၄၂ ေမြး)
စာေရးဆရာမဂၢဇင္းထုတ္။

ႏွစ္ ၆၀ ျပည့္

ျပည္ေတာ္သာညီလာခံ ၄ – ၁၇ ၾသဂုတ္ ၁၉၅၂
ဂ်ာနယ္ေက်ာ္တင့္ေဆြ၏ သတင္းစာအေျခခံပညာ၊ သခင္ျမသန္း၏ မမုိးေစြ၊ ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္၏ ျပည္ေတာ္သာခင္ခင္ဦး၊ သိန္းေဖျမင့္ ဇာတ္ဆရာဦးဖုိးစိန္၊ တကၠသုိလ္ေက်ာ့ရွင္း ဆႏၵ၊ ဦးဝန္၏ တကၠသုိလ္ျမန္မာအဘိဓာန္ (အပုိင္း ၁)၊ တကၠသုိလ္ျမန္မာသတ္ညႊန္းက်မ္းမ်ားထြက္။
စာေပဗိမာန္ႏွင့္ ျမဝတီမဂၢဇင္းမ်ားစထုတ္။
ရုပ္ရွင္ထူးခြ်န္ဆုစေပး၊ အေမရိကန္ကား Road House ကုိမွီးေသာ မာလာရီမွ ေက်ာ္ဝင္းႏွင့္ ခ်စ္သက္ေဝ ၾကည္ၾကည္ေဌးတုိ႔ပထမဆုံးရ။

ႏွစ္ ၅၀ ျပည့္

ဖက္ဒရယ္ေဆြးေႏြးပြဲႏွင့္ ဒုတိယစစ္အာဏာသိမ္းပြဲ မတ္ ၂ ၁၉၆၂
ျမန္မာ့ဆုိရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ေၾကညာ ဧၿပီ ၃၀ ၁၉၆၂
ပထမဆုံး အေသအေပ်ာက္မ်ားစြာ ႏွိမ္နင္းခံရေသာ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ ဆဲဗင္းဂ်ဴလုိင္အေရးအခင္း ဇူလုိင္ ၇ ၁၉၆၂
ခင္ႏွင္းယု ပန္းပန္လ်က္ပါ၊ ေမာင္သုတ စာဆုိေတာ္မ်ားအတၳဳပၸတၱိ၊ ဗုိလ္မွဴးဘေသာင္း ဗမာ့ေတာ္လွန္ေရးသမုိင္း၊ ဦးဖုိးလတ္ ျမန္မာစကားအဖြင့္က်မ္း (ပ တြဲ)မ်ား ထြက္။
ကမၻာဧ အမ်ိဳးသားစာေပညီလာခံက်င္းပ။
အေတြ႔၊ ေရႊရင္သိမ္းသစ္၊ Mar de Gras ေမာင္တုိ႔ခ်ယ္ရီေျမဇာတ္ကားမ်ားထြက္

ႏွစ္ ၄၀ ျပည့္

အတြင္းဝန္ရုံးဖ်က္သိမ္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးသစ္စ မတ္ ၁၅ ၁၉၇၂
ႏုိင္ငံေရးအရခန္႔ထားေသာ ဒုဝန္ႀကီး(ပါလီမန္အတြင္းဝန္)ႏွင့္ အရာရွိထဲမွဒုဝန္ႀကီး(အတြင္းဝန္)စနစ္မွာ ေပ်ာက္မသြား။ ညႊန္ၾကားေရးဝန္မွ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး၊ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးအဂၢမဟာသီရိသုဓမၼ ေနဝင္း ဗုိလ္မွဴးႀကီးမ်ားႏွင့္အတူ တပ္မေတာ္မွအနားယူ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီႏွင့္ မဆလဥကၠ႒၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္တာဝန္မ်ားဆက္ထမ္းေဆာင္ ဧၿပီ ၂၀ ၁၉၇၂
စာေရးဆရာမစိန္စိန္ (၁၉၂၇-၁၉၇၂) ဘဝအဆုံးသတ္ (ဇြန္ ၆)၊ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီဥကၠ႒ကေတာ္ သူနာျပဳအသင္းနာယက ေဒၚခင္ေမသန္း(၁၉၂၇-၁၉၇၂) ဘိလပ္တြင္ ေဆးကုရင္းဆုံး (စက္တင္ဘာ ၃၀)
ျမသန္းတင့္၏ စစ္ႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဘာသာျပန္ ေနာက္ဆုံး ၃ တြဲထုတ္၊ အမ်ိဳးသားစာေပဆုရ။
လူထုဦးလွ -ကြၽန္ေတာ္ျမင္းသမား၊ ကြၽန္ေတာ္ေလွသူႀကီး၊ တုိက္စုိး-ဦးဖုိးက်ား၊ မင္းတုန္းမင္း၊ ေမာင္ထင္- ကမာၻ႕ဝတၴဳတုိမ်ားထြက္။

၂၅ ႏွစ္ျပည့္

၂၅ က်ပ္တန္ ၃၅ က်ပ္တန္ ၇၅ က်ပ္တန္သိမ္း
(ေနာက္ဆုံးေငြစကၠဴသိမ္းျခင္း) စက္တင္ဘာ ၅ ၁၉၈၇
ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈအနည္းဆုံးႏုိင္ငံအဆင့္အျဖစ္ ကုလအသိအမွတ္ျပဳ ဒီဇင္ဘာ ၁၁ ၁၉၈၇
ဂ်ဴး -အမွတ္တရ ထုတ္

နွစ္ ၂၀ ျပည့္

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသန္းေရႊ နဝတဥကၠ႒ျဖစ္၊ အမ်ိဳးသားညီလာခံေခၚေရးေၾကညာခ်က္ထုတ္ ၂၄ ဧၿပီ

ထပ္မံျဖည့္စြက္ရဦးမည္။

D.G.E. Hall Scholarship
Deadline: 31 January 2012

There is one D.G.E Hall Scholarship for applicants who are proposing to register full-time for taught Masters programmes at SOAS in the academic session 2012/13.

The scholarship is shared with International Student House (ISH). The minimum value of the scholarship provided by SOAS will be £12,000 but the total value will be confirmed once the level of the School’s funding for 2012/13 is confirmed. In addition, ISH provides free accommodation together with a small contribution in food vouchers to be spent in the ISH restaurant.
Eligible Programme

Any full-time Masters programme
Part-time programmes are not eligible

Candidate Criteria

Applicants must possess a good honours degree from a U.K. university or equivalent recognized by the School. Candidates in their final year of study for a first degree are invited to apply.
Open only to those holding a Burma/Myanmar passport.

Candidate Assessment

Candidates will be assessed on academic merit by an Advisory Panel consisting of three academic members, one from each Faculty.
The assessment of your application will be based on the information in your application. Selectors will be looking at the degree results and also at academic references, statement and other relevant information

Scholarship application deadline

Scholarship applications must be received no later than 5 pm on 31 January 2012
Applicants must have applied for a place to study at the School preferably four weeks before the scholarship closing date (ie by 4 January 2012) but no later than the scholarship application deadline in order to be considered for this scholarship. The application for a place must be complete.
Late or incomplete applications will be not considered

Notification of results

All candidates will be notified by e-mail regarding the outcome of their application, generally by the end of May. The successful candidate will also be notified in writing. If you have not had a response to your application by mid-June, please contact the Scholarships Officer
Application procedure

You can apply for this scholarship via the online application form.

For enquiries, please contact:

Scholarships Officer
Registry
SOAS
Thornhaugh Street
Russell Square
London
WC1H 0XG
United Kingdom

Email: scholarships@soas.ac.uk
Telephone: +44 (0)20 7074 5091/ 5094
Fax: +44 (0)20 7074 5089

Illustration by Aung Soe

ျမန္မာရုိးရာေတးမ်ား ျမန္မာဆုိရုိးစကားစသည္တုိ႔ကုိ ေအာက္စဖုိ႔ဒ္ စကၤာပူတုိ႔မွ ရုိက္ႏွိပ္ထုတ္ေဝခဲ့ေသာ စာေရးဆရာေမာင္ျမင့္သိန္းရွိေသးလွ်င္ ၁၁၁ ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ေလပီ။
စာေပႏွင့္ မႏုႆေဗဒ ပညာရွင္ ေဒါက္တာထင္ေအာင္ႏွင့္ ျမန္မာ အဂၤလိပ္စာေပဌာနမ်ားက မူ ညီအမမ်ား၏အကုိေလး ဦးျမင့္သိန္း (၁၉၀၀-၁၉၉၄)မွာ အဂၤလိပ္ေခတ္
ATM, OBE ႏွင့္ ဒိန္းမတ္အစုိးရေပးေသာ ဘြဲ႔မ်ား၊ ျမန္မာအစုိးရဝန္ထမ္းမ်ားအတြက္ အျမင့္ဆုံး အဂၢမဟာသေရစည္သူႏွင့္ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ဥပေဒပါရဂူဘြဲ႔ခံ ေနာက္ဆုံးလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္
တရားဝန္ႀကီးခ်ဳပ္လည္းျဖစ္သည္။ ကုိမင္တန္အေရး ကုလသမဂၢတြင္အေရးဆုိခဲ့ေသာ ျမန္မာကုိယ္စားလွယ္ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ သူ႔ကုိပုိမွတ္မိၾကမည္။ သူ႔ေနာက္ ကိန္းဘရစ္ခ်္မွ မဟာဝိဇၨာဘြဲ႔ယူေသာ ရွမ္းအစုိးရဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး စဝ္ခြန္ခ်ိဳႏွင့္ရင္းႏွီးမႈကုိအေၾကာင္းျပဳ၍ ၁၉၆၂ အာဏာသိမ္းခ်ိန္တြင္ ၅ ႏွစ္မွ်အထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရသည္။ ေထာင္က်စဥ္ ငယ္ေပါင္းဇနီးသည္ ဝတ္လုံေဒၚဖြားမွီမမာ၍ ဆုံးသည္ထိ ထြက္ျပဳစုခြင့္ရလုိက္သည္။ ေထာင္ထဲတြင္ မွတ္မိသေလာက္ျပန္ဆုိထားေသာေက်းလက္ကဗ်ာမ်ားကုိ ဘိလပ္တြင္ရုိက္ႏွိပ္သည္။ လက္မြန္မဆြ ၁၉၅၀ေက်ာ္ထဲက တရားဝန္ႀကီး ဦးျမင့္သိန္း၏ကဗ်ာမ်ားကုိ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ထုတ္ေဝေသာ ဂါးဒီးယန္းအဂၤလိပ္မဂၢဇင္းတြင္ ေတြ႔ေနရသည္။

Libellous Lyrics by M.M.T

Embonpoint

I took to strenuous exercise
To level down my bulging waist,
I hopped and stepped and also jumped
And weary miles I also paced.

It only made me hungry, tired,
And I ate more and lolled in bed.
My bulging waist, it bulged on still
And gained I much in weight instead.

I sought advice from certain friends
Who kindly had a horse produced,
I have been riding hard since then,
But ’tis the horse that gets reduced.

ယခုလာမည့္ၾကားေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေရြးခံရပီး အစုိးရရာထူးမ်ားရလာပါက မၾကာခင္က ေသြးလက္စ ကဗ်ာလက္ကုိမပ်က္ေစဘုိ႔ေတာင္းပန္ပါသည္။ သူ႔ရဲေဘာ္ေဟာင္း
ပန္းခ်ီဆရာ စာေရးဆရာ မသိဂၤ ီလုိ ႏုိင္ငံတကာႏွင့္အထိအစပ္မ်ားသူကုိလည္း ယဥ္ေက်းမႈလုိ ဝန္ႀကီးတေနရာဆြဲခန္႔သင့္ပါသည္။ အႏုကဗ်ာသမားမ်ားကုိ ရာထူးႀကီးမ်ား ေပးျခင္းမွာ ျပည့္က်က္သေရ ျပည္က်ိဳးရွိဖုိ႔ျဖစ္ပါသည္။ ေနာက္ဆုံးခန္႔ခဲ့ေသာ ကဗ်ာဆရာဝန္ႀကီးမ်ားမွာ ထီလာစစ္သူႏွင့္ ေကတုမတီၾကည္ေအာင္တုိ႔ျဖစ္သည္။

စာတကာ့စာ ဘယ္စာႀကိဳက္ဆုံးေမးလာလွ်င္ ခရီးသြားႏွင့္ ျပဇာတ္ဟုေျဖရမည္။ ဤ ၂ မ်ိဳးမွာ အခ်ီအခ်ႏွင့္ ရႊင္ရႊင္သြက္သြက္ႏုိင္ျခင္း၊ ေျခဦးတည့္ရာလည္ပတ္ဂ်ပုိးထုိးႏုိင္ျခင္းဟူေသာ ဂုဏ္သတၱိမ်ားႏွင့္ျပည့္စုံသည္ဟု ယူဆသည္။ သုိ႔ေသာ္ ယေန႔ေခတ္တြင္ ေရွးကထက္ သြားေရးလာေရးလြယ္လာေသာ္လည္း လူေတြ ေျခခ်ဳပ္ပုိမ်ားလာသည္ ထင္ပါသည္။ အင္တာနက္က လူေတြကုိ မသိစိတ္က ခ်ဳပ္ကုိင္ထားသလုိ စီစဥ္တက်ခရီးစဥ္မ်ားႏွင့္ အခ်ိန္အေႏွာင္အတုပ္မ်ားက ေရွးကလုိ အညာဘုရားဖူး ၂ ပတ္ ဆုိတာမ်ိဳး ေပတရာထိပ္က်ိန္းလုပ္ဖုိ႔ အေျခအေနမေပးေတာ့ပါ။

ဒါေပမင့္ စိတ္ကေတာ့ ၿငိမ္မေနႏုိင္ပါ။ အင္တာနက္ရွိသေရြ႕ ခရီးကုိ ဒိဗၺစကၡဳလွည့္ႏုိင္ၾကသည္။ သူမ်ားေတြ ဘယ္သြားဘယ္လာသလဲၾကည့္၍ လူမႈစီးပြား ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့စုံကုိလည္း သိႏုိင္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိအင္တာနက္ေၾကာင့္ပင္ ခရီးထြက္ခ်ိန္ေတြပုပ္ရသည္။ မနက္ထထဲက ေန႔လယ္ထိ အင္တာနက္ထုိင္ေနမိ၍ ခရီးမတြင္ ၿမိဳ႕မပတ္ႏုိင္သည္ကုိ ႀကံဳဘူးၾကပါမည္။ ေနပါအုံး ဟုိတေယာက္ ဘာျဖစ္ေနပီ သိခ်င္လုိ႔၊ ဟုိသတင္းေလးက ဒီရက္ထဲထူးလုိ႔၊ ခုသြားမယ့္ေနရာအေၾကာင္းသိရေအာင္ စသည့္ ဗာဟီရအေပါင္းက တက္ေခတ္လူသားကုိ အထုိင္က်ေစသည္။ တဖန္ ခရီးသြားလွ်င္လည္း သူမ်ားျပဘုိ႔ မွတ္တမ္းတင္ရသည့္အေရးကလည္း အင္မတန္က်ယ္ေျပာပါသည္။ စိတ္ကူးရွိသေလာက္ ပုံရုိက္မွတ္တမ္းတင္စက္မ်ားကလည္း ဆန္းျပားလာရကား ရႈေဒါင့္စုံမွ ရုိက္၍မၿငီး ကနစုိးသီးျဖစ္ဖူးၾကေပမည္။ အဆုံးသ၌ ေဖ့စ္ဘုတ္ႏွင့္ ဘေလာက္အယ္လ္ဘမ္မွလြဲပီး ဘာမွတင္မက်န္ခဲ့သည့္ အလဟႆ ေငြကုန္လူပန္းခရီးမ်ားလည္းရွိတတ္ေပသည္။ ထုိအေၾကာင္း ေဒါက္တာေအာင္ႀကီးလည္းေရးဘူးပီ။

ထုိ႔အတူ ခရီးသြားမွတ္တမ္းမ်ားတြင္လည္း ခရီးသည္၏ စိတ္သြင္ကုိ မမွန္းဆုပ္ႏုိင္ပဲ ခရီးသြားဒုိင္ယာရီမွ် ပ်င္းစရာေကာင္းပီး ကာလေဒသအေငြ႔အသက္ ဘာမွမက်န္သည္မ်ားကလည္း ဤေခတ္ ဗမာဘေလာက္မ်ားကုိဖတ္လွ်င္ တထပ္ႀကီးထြက္လာေပမည္။ အင္တာနက္ေခတ္ႀကီးသည္ လူေတြကုိ ပုိပီးအျမင္တုိေစကာ ငါတေကာေကာခြင့္ကုိ မုိးမျမင္ေလမထိ အာဏာကုန္ဇက္ဖြင့္ေပးသလုိရွိေလသည္။ ေမာင့္သေဘာ မယ့္သေဘာ ေရးပါေျပာပါေသာ္ေကာ ဘယ္သူမွမဖတ္လည္း ကုိယ္အျပန္တရာဖတ္လွ်င္ ကုိယ္ႏွင့္မၿပိဳင္းမရုိင္းမ်ားႀကိဳက္လွ်င္ တန္ပါသည္၊ ကုိယ့္အတၱကုိယ္အစာေကြ်းပီး အတၱဘဝက ပုိမုိျမင့္ေမာက္ကာ ကုိယ့္သုိက္ၿမံဳႏွင့္ကုိယ္ ပီတိေဝဆာရသည္မွာ အဆက္အဆံနဲၾကေသာေရွးေခတ္ထက္ အၾကားအျမင္မ်ားလာေသာ ခုေခတ္တြင္ပုိသိသာလာသည္။

သုိ႔တြက္ ျပည္ပတြင္ေနသူတခ်ိဳ႕ကလည္း ကုိယ့္ဝန္းက်င္မွလြဲပီး တျခားေလ့လာအက်ိဳးမ်ားစရာတုိ႔ကုိ ေရေျမျခားတြင္မသင္ယူ၊ ျမန္မာေလာကႏွင့္ေပ်ာ္ႏုိင္ၾကသည္။ သုိ႔လွ်င္ အသီးအျခား ကမၻာငယ္ေလးမ်ားႏွင့္ေပ်ာ္ေမြ႔ၾကရကား ျပည္ပပညာသင္တခ်ိဳ႕မွာ တုိင္းျပည္ႏွင့္အဆက္အသြယ္မေကာင္းခ်ိန္ ေခတ္ေဟာင္းကလူမ်ားေလာက္ပင္
ျပည္ပအေလ့အလာအေလ့ဟပ္မႈမရွိေတာ့ပဲ ျမန္မာျပည္မွာဖတ္သည့္စာမ်ိဳး၊ နာသည့္တရား၊ ဆုံရာမိတ္မ်ိဳးစသည့္ ကုိယ့္ဥခြံေလးကုိ ေရေျမျခားထိသယ္သြားၾကေတာ့သည္။
ျမန္မာျပည္ တရုတ္ကုလားတန္းမ်ားက အိမ္တြင္းပုန္းအမ်ိဳးသမီးမ်ားႏွင့္မျခားေတာ့ပဲ ျပည္တြင္းက အၾကားအျမင္မ်ားသူတုိ႔ေလာက္ပင္ အသိအျမင္မႏုိးၾကားမေတာက္ပသည္မ်ားကုိ ေတြ႔ေနရသည္။

တုိင္းျပည္ျပန္တည္ေထာင္ရမည့္ကာလမ်ိဳးတြင္ ျပည္ပသုိ႔ေလ့လာေရးမ်ားပင္ လႊတ္ေနရ၍ ျပည္ပေရာက္မ်ားေကာ ျပည္တြင္းေနမ်ားပါ အက်ိဳးရွိရာရွိေၾကာင္း ဉာဏ္ႀကီးႀကီးႏွင့္သုံးသပ္သင္ယူၾကမွ ေရာက္ရာေဒသတြင္ေရာ ကုိယ့္ရပ္ဌာနီတြင္ပါ ေအာက္က်ေနာက္က်လူသုညဘဝ သူမ်ားေျပာတာကုိ ပါးစပ္အေဟာင္းသားနွင့္ လူအတရားနာေနရသည့္ဘဝမ်ိဳးမွ လြတ္ၾကေပမည္။ ထုိထက္ တုိင္းျပည္ေကာင္းေၾကာင္းလုပ္ၾကမည့္ ရြယ္ေကာင္းလူေကာင္းအမ်ိဳးသားသမီးမ်ားလည္း ေျခခ်ဳပ္စိတ္ခ်ဳပ္ဘဝမ်ားမွ အျမန္ဆုံးလြတ္ပီး စိတ္ကူးေပါက္သေလာက္ ကမၻာ့အေၾကာင္းျမန္မာ့အေၾကာင္းေလ့လာႏုိင္ေစခ်င္ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ခရီးအတူသြားဘုိ႔စကားစဘူးေသာ ၈၈ မွ ကုိကုလားမေခၚ ကုလားမေဇယ်ကုိ ခရီးအေခါက္ေခါက္လုိက္ပုိ႔ခ်င္ပါေသးသည္။ ျမသန္းတင့္ ေက်ာ္ေအာင္ ေသာ္တာေဆြ မင္းရွင္ ဒဂုန္တာရာ မမေလး ခင္ေဆြဦးစသည့္ ခရီးေတြအႀကိမ္ႀကိမ္ထြက္ခဲ့ မွတ္တမ္းေကာင္းေတြေရးပီး ေခတ္ကာလလူ႔ဘဝေတြကုိ ကမၸည္းတင္ႏုိင္ၾကသူမ်ားကုိလြမ္းပါသည္။

ဂ်ပန္ေခတ္အဓိပတိႀကီး၏စာဆုိေတာ္ဘြဲ႔ရ ေရႊတုိင္ညြန္႔သမီး အဆုိေတာ္ထားအပါအဝင္ ဂီတသဘင္ရုပ္ရွင္စာေပသမားပညာရွင္မ်ားကုိ အစုိးရသစ္က စည္သူဘြဲ႔ႏွင္းသျဖင့္ ယခင္က အလားတူရခဲ့ဘူးသူမ်ားစာရင္းကုိ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

စည္သူစာရင္း

အလကၤာေက်ာ္စြာ

ဦးလြန္း (သခင္ကုိယ္ေတာ္မႈိင္း) ၁၉၅၀
ဦးဟန္ပ (ဆုိင္း) ၁၉၅၃
ေစာင္းဆရာၿငိမ္း
ပတၱလားဆရာဘကေလး (မႏၱေလး)
ေဒၚေစာျမေအးၾကည္
ပန္းခ်ီဦးေငြကုိင္
ေ႐ႊမန္းတင္ေမာင္
ဒဂုံဆရာတင္ (ျပဇာတ္)
ဆုိင္းဦးဘေမာင္ ၁၉၅၅
ေရႊျပည္ဧ
ေစာင္းဦးဘသန္း
ကာတြန္းဦးဗဂ်မ္း (ကြယ္လြန္)
ၿမိဳ႕မဆရာၿငိမ္း (ကြယ္လြန္) ၁၉၅၆
ဇာတ္ဆရာဦးစံခုိ (သံခ်ိဳ) ၁၉၅၈
ေအဝမ္းဦးတင္ေမာင္
ပန္းခ်ီဦးေစာေမာင္
စိန္ေဝလွ်ံ (ႏုိင္ငံေတာ္တီးဝုိင္းႏွင့္ျပဇာတ္)
ဦးသုခ
ဦးခ်င္းစိန္ (ေရႊညာေမာင္) (ဒါရုိက္တာ)

ဝဏၰေက်ာ္ထင္

ဦးသိန္းဟန္ (ေဇာ္ဂ်ီ) ပိဋကတ္တုိက္မွဴး (ရန္ကုန္တကၠသုိလ္) ၁၉၄၉ သီရိပ်ံခ်ီ (၁၉၆၁)
ဦးသန္႔ ဒုအတြင္းဝန္ (ျပန္ၾကားေရး)သီရိပ်ံခ်ီ (၁၉၅၃)၊ စည္သူ (၁၉၅၇)၊ မဟာသေရစည္သူ (၁၉၆၁)
ေအဝမ္းဦးတင္ႏြယ္ (ရုပ္ရွင္ျပဇာတ္အစည္းအရုံးဥကၠ႒) ၁၉၅၀
ဝုိင္အမ္ဘီဆရာတင္
ဦးဘုိးစိန္ T.P.S
ပေရာ္ဖက္ဆာဦးေအးေမာင္ (ျမန္မာစာ)
ဦးဝန္ (မင္းသုဝဏ္)(ကထိက) (သီရိပ်ံခ်ီ၊ ၁၉၆၂)
ဦးေယာ (ေဇယ်) (ျပန္ၾကားေရးညႊန္ၾကားေရးဝန္) ၁၉၅၁
ဦးခင္ေဇာ္ (K) (ဗမာ့အသံညႊန္ၾကားေရးဝန္) ၁၉၅၄
ဦးကုိေလး (MSc. Lond.) (ေဇယ်ာေမာင္) မႏၱေလးယူနီဗာစီတီေကာလိပ္ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး
အဂၤလိပ္စာပါေမာကၡဦးမ်ိဳးမင္း (ႏြယ္စုိး) (MA, BL)
ကာယဗလဦးရွိန္ ၁၉၅၅
ဦးသာတင္ (မာဃ) ၁၉၅၆
ေဇယ်ေက်ာ္ထင္ဗုိလ္မွဴးဗကုိ (MA, Yale) စာေပဗိမာန္ ၁၉၅၇ အကယ္ဒမီ
စိန္ေအာင္မင္း
ကက္နက္စိန္
မဂၤလာဦးေအာင္ေမာင္း
ဦးထြန္းတင္ (မန္းတင္) (ဒုအတြင္းဝန္၊ လယ္ယာေျမႏုိင္ငံပုိင္ျပဳလုပ္ေရး) (ႏုိင္ငံေတာ္ေကာင္စီဝင္)
ေဒါက္တာျမင့္ေဆြ (ဆ႒သဂၤါယနာဘိသိက္) ဆင္းဒဝစ္လမ္း ၁၉၅၈
ဦးစိန္ညြန္႔ (မႏၱေလးပန္တ်ာႏွင့္ျပဇာတ္ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး)
ေဒၚၾသဘာေသာင္း (ေဒၚေသာင္း) (အကနည္းျပ၊ပန္တ်ာ)
ေဒၚေအာင္ၾကည္ (ပန္တ်ာမူမွန္ျပဳျပင္ေရးအဖြဲ႔)
သုဓမၼဝတီဦးပန္းေမာင္
မင္းသားမ်ိဳးခ်စ္
ေဇယ် အကယ္ဒမီ
ဖုိးပါႀကီး အကယ္ဒမီ
ၾကည္ၾကည္ေဌး အကယ္ဒမီ
ေမသစ္ အကယ္ဒမီ
ေမရွင္ (ဗမာ့အသံ)
ၿဗိတိသွ်ဘားမားဦးခ်န္ထြန္း အကယ္ဒမီ
ရန္ႏုိင္စိန္ ျပဇာတ္ညႊန္ၾကားေရးမွဴး
ပါဠိပါေမာကၡဦးေအာင္သန္း (ရန္ကုန္) ၁၉၅၉
ပန္းခ်ီဦးစံဝင္း အႏုပညာဝန္ေထာက္ (ပညာမင္းႀကီးရုံး) ၁၉၆၀
ဦးေဖသိန္း (ေရႊဥေဒါင္း) ၁၉၆၁
ႀကီးပြားေရးဦးသိန္း (ရန္ကုန္ခရုိင္လူမႈဝန္ထမ္းေကာင္စီအတြင္းေရးမွဴး)
အမတ္ေဟာင္းသခင္မေဒၚခင္လွ (ဝကၤပါအမ်ိဳးသမီးေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဥကၠ႒)
စိန္ျမေမာင္ ၁၉၆၂
ဦးသက္ထြန္း ညႊန္ၾကားေရးဝန္၊ ဗဟုိစာရင္းအင္းႏွင့္စီးပြားေရးဌာန (သံအမတ္)
ဦးဝင္းေဖ MPA (Harvard) (ျမဇင္)

အျခားသဂၤဟတန္းရ စာေပအႏုပညာသည္မ်ား

မဟာသီရိသုဓမၼ တပ္မင္းႀကီးလက်္ာ ၁၉၄၉ ပန္းခ်ီ
သတုိးသီရိသုဓမၼ ေဂ်အက္စ္ဖာနီဗယ္ ၁၉၅၀
ဦးျမင့္သိန္း ျပည္ေထာင္စုတရားဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ သတုိးမဟာသေရစည္သူ (၁၉၅၂)၊
အဂၢမဟာသေရစည္သူ (၁၉၅၆) ကဗ်ာဆရာေမာင္ျမင့္သိန္း
သတုိးသီရိသုဓမၼ အဂၢမဟာသေရစည္သူ ဦးႏု ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္
ပါေမာကၡ မဟာသေရစည္သူ ေဒါက္တာဘဟန္ ေရွ႕ေနခ်ဳပ္ ၁၉၅၈
ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ မဟာသေရစည္သူ ေအာင္ႀကီး ၁၉၆၁ သခင္ေအာင္ႀကီး (ေပါင္းတည္)
ဗုိလ္မွဴးႀကီး စည္သူ သီရီပ်ံခ်ီ သေရစည္သူ ေစာျမင့္ (မွဴးသမိန္၊ မေဟသီမဂၢဇင္း)

ျမန္မာႏုိင္ငံဂုဏ္ထူးေဆာင္ဘြဲ႔ ဂုဏ္ထူးေဆာင္တံဆိပ္မ်ားသမုိင္း -သန္းထြန္း (ေမာ္လၿမိဳင္)၊ စာေပဗိမာန္၊ ၂၀၁၀မွ

Ko Pannya from Amarapoora who hosted literary events and memorial stones in his monastery near Taungthaman Lake, resisting the junta’s pressure for years.

Shwegaitha (1912-1987) of Sagaing Hill

from Nyo Gyi Facebook

The monks with magnanimous knowledge on Burmese arts and archaeology and served as local pundits for foreign researchers since 1950s, contributing their research articles in Burmese press. Long live the trend of Burmese traditional scholars who passed treasures from the old feudal courts and monasteries to the public and academia!

ဗမာျပည္ႏုိင္ငံေရးရာဇဝင္တြင္ ၿဗိတိသွ်အုပ္စုိးမႈေနာက္ အၾကာဆုံးကာလရွည္ႀကီးဟု ဆုိေလာက္ေသာ စစ္အုပ္စုိးမႈေခတ္ (၁၉၆၂ စ)ႏွင့္ပတ္သက္ပီး အျမင္မ်ိဳးစုံကြဲျပားႏုိင္ေသာ္လည္း နုိင္ငံေရးလြတ္လပ္ခြင့္နည္းျခင္းႏွင့္ပတ္သက္ေရြ႔ကား မည္သူမွ် ျငင္းခ်က္မထုတ္ႏုိင္။ အဘယ္ေၾကာင့္ထုိမွ် စစ္တပ္ေခတ္ရွည္ၾကာရသနည္းေမးလာရလွ်င္ လက္နက္ႏွင့္ဖိစုိးမႈအျပင္ အျခားစဥ္းစားစရာအခ်က္မ်ားရွိေသးသည္ကုိ မေမ့သင့္။ လူမ်ိဳးစုကြဲျပားမႈျပႆနာကုိ လက္ညွိဳးထုိးသည္ကမဆန္း၊ အာဏာပုိင္မ်ားကုိယ္ႏႈိက္သုံးေနက်အေၾကာင္းျပျဖစ္သည္။ (လူမ်ိဳး ၁၃၅ မ်ိဳးလုံးက ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေတာင္းလာႏုိင္သည္ဟု စစ္အာဏာရွင္ေဟာင္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေစာေမာင္က မိန္႔ခြန္းေပးဘူးသည္)။ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအေလ့၏ ပေဒသရာဇ္ဆန္မႈ၊ ေခါင္းေဆာင္ေပၚမွီခုိမႈ ဤအခ်က္မ်ားကလည္း ေျပာရုိးေျပာစဥ္ ျဖစ္ေနေလပီ။ ဗုဒၶဘာသာၾသဇာ၊ လူမ်ိဳးျခားမုန္းတီးမႈ၊ ကြန္ျမဴနစ္ဝါဒၾသဇာ၊ ပညာေရးႏွင့္အေျခခံယႏၱရားမ်ားခ်ိဳ႕ငဲ့မႈ၊ လက္ညိွဳးထုိးစရာမ်ားက ေပါလြန္းလွသည္။ ကြ်ႏု္္ပ္တုိ႔ စဥ္းစားရန္ေမ့ေနတတ္သည္က တခ်က္ရွိသည္ဟု ထင္သည္။ ယင္းကား မီဒီယာေခၚ လူထုဆက္သြယ္ေရးနည္းလမ္းမ်ားမွ ႏုိင္ငံေရးကုိႀကိဳးကုိင္လုိသည့္ အင္အားစုမ်ားၾကားလြန္ပြဲျဖစ္သည္။ တနည္း စစ္အာဏာသိမ္းမႈမတုိင္မီက တုိင္းျပည္အေနအထားကုိ ရႈေထာင့္စုံေအာင္ မစဥ္းစားပဲ ဦးႏု၏ျပည္ေတာ္သာေခတ္ႀကီးကုိ စစ္ဓားျပတုိက္မႈဟု သုံးသပ္ျခင္း၊ တုိင္းျပည္ၿပိဳကြဲမည့္ေဘးမွကယ္တင္လုိက္ရျခင္းစသည့္ ဘက္ပါသည့္အျမင္မ်ားက အမ်ားမီဒီယာတြင္ ႀကီးစုိးေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ခက္သည္က တုိင္းျပည္၏အနီးေခတ္သမုိင္းကုိ ျပန္ေျပာင္းဖြင့္ျပရန္မွာ လြန္ခဲ့သည့္တႏွစ္ခန္႔ကပင္ ျဖစ္ႏုိင္ခဲလွျခင္းပင္။ ၁၉၆၂ ေနာက္ပုိင္းအေၾကာင္းမ်ား ပုိတိတိက်က်ေျပာရလွ်င္ ၁၉၄၈ ေနာက္ပုိင္းကာလကုိပင္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာၾကေရးၾကရန္မွာ ျပည္တြင္းအေနအထားတစုံတရာပြင့္လင္းလာေသာ ပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ကမွ အေျခအေနေပးလာခဲ့သည္။ ထုိခ်ိန္တြင္ ထုိကာလမ်ားကုိ မီလုိက္ပီး ခရာေစ့တြင္းက်သုံးသပ္ႏုိင္သူက ဒါဇင္အနည္းငယ္သာက်န္ေတာ့သည္။ ထုိသူေတြ မည္သူမည္ဝါဟုေသခ်ာသိပီး ထုိသူေတြႏွင့္အၿပိဳင္ေဆြးေႏြးဖြင့္ဟႏုိင္မည့္ မီဒီယာသမား ပညာရွင္ဆုိသူမွာ ပုိ၍ရွားလွေသးသည္။ ပီးခဲ့သည့္ေရြးေကာက္ပြဲက အညာမွ ဘီဒီေအဗုိလ္သင္တန္းဆင္းဆုိသည့္ စစ္ျပန္အမတ္ေလာင္းမွာ သူႏွင့္အပတ္စဥ္တူဆုိသည့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သူရတင္ဦးနွင့္ ေလလႈိင္းအေမးအေျဖလုပ္ခ်ိန္ေတြ မေရမရာေတြျဖစ္ကုန္ေတာ့သည္။ ျဖစ္သင့္သည္က မီဒီယာမ်ားဘက္က ဤကိစၥမ်ိဳးကုိ ပြဲမဝင္ခင္ေသခ်ာေအာင္စစ္ေဆးပီးမွ ပြဲထုတ္သင့္သည္။ ယခုေတာ့ ေတာ္ေတာ္အက်ည္းတန္သည္။

ထုိသုိ႔မေရမရာကာလမ်ိဳးတြင္ အေကာင္းဆုံးက ယခင္ေခတ္အေၾကာင္းမ်ားကုိ ထုိေခတ္မီဒီယာစာေပမ်ားမွ ရသေလာက္ထုတ္ႏုတ္ေလ့လာျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိမွသာ ဝါရင့္ပုဂၢိဳလ္ဟု တံဆိပ္ကပ္ထားသူတခ်ိဳ႕ ယခုကာလေျပာဆုိမႈမ်ားႏွင့္ ယခင္ကသူတုိ႔ (ဝါ) သူတုိ႔အသုိင္းအဝုိင္းကထြက္ခဲ့သည့္ဟန္ပန္ေလလံခ်င္း အဘယ္သုိ႔ကြာျခားပုံ သမုိင္းကုိတဆင့္ခ်င္းေျပာင္းလဲတင္ျပခဲ့ပုံကုိ ေနာက္ခံေၾကာင္းရင္းႏွင့္တကြ သိလာရမည္။ တခ်ိန္က လူတစုသည္ အက်ိဳးတူပူးေပါင္းခဲ့ၾကပီးေနာက္ ကာလတခုတြင္ ေစ့စပ္မရပဲ ဆန္႔က်င္တုိက္ခုိက္ၾကပုံ၊ ထုိ႔ေနာက္ အက်ိဳးစီးပြားဆုံစရာေပၚလာလွ်င္ အဘယ္သုိ႔ေလသံေျပာင္းပီး ျပန္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူတတ္ပုံစသည့္ ရာဇပရိယာယ္ကုိ သမုိင္းကုိဆန္းစစ္ျခင္းမွသာသိႏုိင္သည္။ ျမန္မာျပည္ျပႆနာကား လြတ္လပ္ေရးမရခင္ကထဲက သပြတ္အူအဘသဖြယ္ ေပြလီရႈပ္လာခဲ့ရာ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ခါမွ အမွားအမွန္အဆုိးအေကာင္းခြဲျပဘုိ႔က မ်ားစြာအျငင္းထုတ္စရာျဖစ္ရေတာ့သည္။ အင္အားစုမ်ားမွာ အႏွစ္ ၆၀ ေက်ာ္အတြင္း ၿပိဳင္ဆုိင္မႈေလ်ာ့သြားသည္မရွိဘဲ ၿပိဳင္ဘက္သစ္မ်ားသာ တုိး၍လာေနျခင္းေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရးမွ်ေျခတခုေပၚမလာဘဲ မည္သုိ႔မွ အတိ္တ္သမုိင္းေၾကာင္းက ရွင္းမလာႏုိင္သလုိ သမုိင္းေၾကာင္းမရွင္းႏုိင္ေသးပဲလည္း ျပႆနာေတြက ေလ်ာ့ပါးမသြားႏုိင္ပဲ ဤမွာ ဂ်ာေအးရုိက္ေနသည္။ သမုိင္းသည္ အတိတ္မဟုတ္ဆုိေသာဆိုရုိးႀကီးကုိသာ နာနာခဲရင္း လမ္းစကုိရွာရမည္။

တဖက္ကလည္း ဒီပုဆုိးဝတ္လွ်င္ ဒီေခ်းပါမည္ဆုိေသာ ဗမာစကားမွာ ရုိင္းပီးတရားေသဆန္ေသာ္လည္း ဗမာျပည္တြင္ မွန္ရန္ရာခုိင္ႏႈန္းမ်ားေသာခန္႔မွန္းခ်က္တခုျဖစ္ေနေသးသည္။ အမ်ိဳးသားခ်င္း တဖက္ေကာင္းစားလွ်င္ တဖက္ကၾကည္ျဖဴပီး အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ဒီမုိကေရစီစံမ်ားအတုိင္း တလွည့္စီစုိးမုိးအုပ္ခ်ဳပ္ဖုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားကုိ အႀကံေပးၾကသူမ်ားသည္ ျမန္မာရုိးရာကုိမသိသူမ်ားလည္းျဖစ္မည္ သုိ႔မဟုတ္ ေျပာေနက်ေၾကာင္ပါးမ်ားလည္းျဖစ္မည္။ ႏုိင္ငံေရးအာဏာသည္ အႀကြင္းမဲ့အုပ္စုိးမႈႏွင့္ ဓနအင္အား၏ ရင္းျမစ္ျဖစ္ပီး အာဏာလက္ဆုပ္ရမိသူသည္ ေသခါမွသာ ေျဖေလွ်ာ့လုိေသာဆႏၵရွိပါသည္။ သုိ႔တြက္ ျမန္မာျပည္ျပႆနာရွင္းဘုိ႔ရာတြင္ ႏုိင္ငံေရးသမုိင္းကုိ အမ်ားသိထက္ပုိင္ေအာင္သိပီး ျမန္မာ့ေသာ့ခ်က္ဇာတ္႐ႈပ္ျဖစ္သည့္ အာဏာကုိမ်က္စပစ္ေနသူမ်ားႏွင့္ အပုိင္စီးထားသူမ်ားၾကားက ပဋိပကၡရင္းျမစ္ကုိ ေသခ်ာမီးေမာင္းထုိးရွင္းျပႏုိင္မွသာ ေရွ႕ဆက္ရမည့္လမ္းေၾကာင္းကုိ ရွာေတြ႔ႏုိင္ၾကမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။ အတိတ္သမုိင္းကုိ ျပန္လွန္ေစာေၾကာရင္း မသိေမာဟႏွင့္ အာဃာတ စုိးရြ႔ံမႈမ်ားကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ကာ ယုံမွားစြဲလမ္းမႈႏွင့္ တယူသန္ရပ္တည္ခ်က္မ်ားကုိလည္း လာဘ္ေမွ်ာ္ကုိးမႈ ဘယာေၾကာက္ရြံ႕မႈတုိ႔ေၾကာင့္မဟုတ္ပဲ ဓမၼဒိ႒ာန္က်က် ေခ်ဖ်က္ရႈျမင္တတ္ၾကပါေစဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။ ျပည္သစ္တည္လုိလွ်င္ လူသစ္ေဆာက္ရသည္။ ဆက္ပါအုံးမည္။