ရွာမွရွားတဲ့ သတင္းစာ

17Dec12

Paw Oo Thet, The People

စာေမြ႔သူတဦး ေက်းဇူးျပဳသည္ .. လူထုေခါင္းႀကီးႏွင့္ ေဝဘန္ခ်က္မ်ား

ဒီမိုကေရစီ ဆိတ္သုဥ္းၿပီ
ဒီမိုကေရစီ၏ အေျခခံသည္ ျပည္သူ႔ဆႏၵမဲျဖင့္တက္သည့္ အစိုး႐ဆိုပါလွ်င္လည္း မဲဆႏၵရွင္တုိ႔၏ အေ၀ဖန္ကိုခံၾကရသည္။ျပည္သူ႔ဘ႑ာျဖင့္လခေပး၍ ထားရေသာအရာထမ္းအမႈထမ္းမ်ားအားလည္း အခြန္ထမ္းျပည္သူတို႔က လြတ္လပ္စြာေ၀ဖန္ေျပာဆိုေရးၫႊန္ျပႏိုင္ေပသည္။ယခုေသာ္ကား”အားလံုးေကာင္းပါသည္ခင္ဗ်ား” ဟူ၍ေထာက္ခံမႈကလြဲ၍ ဘာေ၀ဖန္ခ်က္ကိုမွ လက္မခံဟုဆိုပါလွ်င္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ
ဟူ၍ အဓိပၸာယ္မရွိေတာ့ ဖက္ဆစ္ႏိုင္ငံျဖစ္သည္ဟူ၍ ေၾကညာရန္ရွိေတာ့သည္။
လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး။၂၃-၈-၁၉၅၄ ။မွ

ဒီမိုကေရစီ ဥပေဒမ်ား
ဒီမိုကေ႐စီအမည္ခံတိုင္းျပည္မ်ား၌ ေရးဆြဲထားေသာ ဥပေဒမ်ားသည္ ႂကြယ္၀သူမ်ားအဖို႔ခ်ည္းျဖစ္၏။ႂကြယ္၀သူျဖစ္ခဲ႔လ်ွင္ တရားရံုးတခုတြင္ ရံႈးေသာ္လည္း အထက္ရံုးသို႔တက္၍ တဆင့္မွတဆင့္ အျမင့္ဆံုးေသာရံုးသို႔တက္ႏိုင္၏။ ထိုကဲ႔သို႔တက္ႏိုင္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ အႏိုင္ရေသာအမႈသည္မ်ားလည္း ေျမာက္မ်ားစြာရွိ၏။လူမြဲျဖစ္ခဲ႔လွ်င္ တရံုးတြင္ရံႈးကာမွ်ႏွင့္ တခါတည္းရံႈးရေခ်ေတာ့မည္။ သို႔ျဖစ္၍ ဒီမိုကေရစီတိုင္းျပည္မ်ားတြင္ ဥပေဒမ်ားသည္ ႂကြယ္၀သူမ်ားအတြကိျဖစ္ေန၍ ထိုကဲ႔သို႔ျဖစ္ေစႏိုင္ရန္ တမင္တကာေရးဆြဲထားျခင္းျဖစ္သည္ဟူ၍ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ကဆိုလိုက္ရေပသည္။ အေၾကာင္းမူကား ၎ဥပေဒမ်ားမွာ လူဆင္းရဲမ်ားေရးဆြဲႏိုင္ခြင့္ ရွိၾကသည္မဟုတ္ဘဲ ႂကြယ္၀သူမ်ားအတြက္ ကိုယ္စားလွယ္ျပဳေသာလူမ်ားက ေရးဆြဲထားၾကျခင္း ျဖစ္ေပေသာေၾကာင့္တည္း။
လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး(၂၇-၁၂-၁၉၅၂) မွ

ျပည္သူလူထု၏ ဆႏၵႏွင့္ဆန္႔က်င္ေသာေခါင္းေဆာင္ ႏိုင္ငံေရးသမား အဖြဲ႔အစည္းသည္ တေန႔ေသာအခါ က်ဆင္းရမည္သာျဖစ္သည္။ ျပည္သူလူထုကိုအေျခခံျခင္းမဟုတ္ေသာ လုပ္ငန္းမွန္သမွ်မွာ ဒီမိုကေရစီထြန္းကားသည္ႏွင့္အမ်ွ က်ဆံုးရမည္ျဖစ္ရာ လမ္းလြဲကိုလိုက္မိမွားေနလ်ွင္ အျမန္ဆံုးျပင္၍ လူထုဆႏၵျဖင့္ ရပ္တည္ခိုင္ျမဲၾကဖို႔ သတိေပးႏႈိးေဆာ္လိုက္ပါသည္။
လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး။၂၂ -၅ -၁၉၅၈ မွ

ဒီမိုကေရစီတဲ႔လား
ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးသည္ လူသားတိုင္း၏အခြင့္အေရးႀကီးတခုျဖစ္၏။ေသြးစြတ္ေသာႏွလံုးသားတိုင္းတြင္ လြတ္လပ္စြာထြန္းေတာက္ေနရမည္ျဖစ္၏။ လူသားတိုင္း၏အခ်စ္ဆံုးေသာ
အရာတခုလည္းျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ကမၻာ့လူသားတိုင္းႏွလံုးသည္းပြတ္မွ ေသြးေပါက္ေသြးစက္မ်ား စီးယိုက်ဆင္းလာသည့္တိုင္ေအာင္ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးကို ကာကြယ္တိုက္ခိုက္ခဲ႔႔ၾက၏။”မေတာ္တေရာ္”ေတြခ်ည္းလုပ္ေနၾကပါက ဒီမိုကေရစီသည္ နံမည္အပ်က္ႀကီးပ်က္ရေပေတာ့မည္။တကဲ႔ဒီမိုကေရစီသမားမ်ားက ”ဒါဒီမိုကေရစီတဲ႔လား” ဟုေမးေငါ႔ျခင္းခံၾကရေပလိမ့္မည္ျဖစ္သတည္း။
လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး။၃-၅-၁၉၅၂ မွ

အမွန္ကို ဖြင့္မည့္သူမ်ား
မည္သည့္ကိစၥတြင္မဆို အမွန္တည္းဟူေသာ သစၥာတရားသည္ အခိုက္အတန္႔အားျဖင့္ တိမ္ျမႇပ္၍ ေနရတတ္ေသာ္လည္း တခ်ိန္တြင္ကား အင္ႏွင့္အားႏွင့္ ထြန္းလင္းေတာက္ပရၿမဲပင္ျဖစ္ေပသည္။
လြတ္လပ္စြာေျပာဆိုခြင့္ လြတ္လပ္စြာယံုၾကည္ခြင့္ လြတ္လပ္စြာစည္း႐ုံးခြင့္တည္းဟူေသာ လူ႔အခြင့္အေရးမ်ားသည္လည္း သဘာ၀က်၍ တရားသည္သာမွန္ပါက ဘယ္ကဲ့သို႔ေသာ ေဖာက္ျပန္ေရးသမားက အဘယ္မွ်ေႏွာင္ဖြဲ႕သည္ျဖစ္ေစ ဖ်က္ဆီးသည္ျဖစ္ေစ တိတိက်က် ျပည့္ျပည့္၀၀ ခံစားခြင့္ ေပၚေပါက္ရဦးမည္သာျဖစ္သတည္း။
လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး။၁၇၊၇၊၁၉၅၂။ မွ

ႏိုင္ငံေရးဆိုသည္မွာ ကိုယ္ယံု၍ကိုယ့္ေစတနာအေလ်ာက္ရြက္ေဆာင္ၾကသည့္ကိစၥျဖစ္သည္။ဤကိစၥမ်ိဳး၌ ယေန႔အျဖဴပါဟုေျပာေနၿပီး နက္ျဖန္တြင္အမည္းပါဟု ေျပာလာသည္ဆိုပါလွ်င္ ထိုသူသည္
မိမိကိုယ္မိမိ ဘယ္အျဖစ္သို႔ေရာက္ရွိရသည္ဆိုျခင္းကို မစဥ္းစားမိေသာေၾကာင့္သာလွ်င္ ဤလိုေပါ့ေပါ့တန္တန္ေမ်ာက္ခုန္သလိုခုန္ျပဝံံ့ျခင္းျဖစ္တန္ရာသည္။ လူဟူသည္ကား ဘယ္သင္းေကာင္း၏ ဘယ္သင္းကမေကာင္းဆိုေသာ ယံုၾကည္ခ်က္ရွိသည့္ သတၱ၀ါမ်ိဳးျဖစ္သည္။ဤယံုၾကည္ခ်က္ရွိျခင္းႏွင့္အညီသည္ပင္လွ်င္ သြားလာလႈပ္ရွားေတြးေတာ ဆင္ျခင္မႈ ေတြ႕ထိဆက္ဆံမႈမ်ားကိုျပဳေၾကျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ယံုၾကည္ခ်က္သည္လူ႔အဖို႔အသက္ထက္အေရးႀကီးေပသည္။ယံုၾကည္ခ်က္တခုသည္ လူတေယာက္၏ပဲ႔ႏွင့္တူသည္။လူတသက္တာမိမိလႈပ္ရွားမႈမွန္သမွ်ကို ထိုယံုၾကည္ခ်က္ကသာလ်ွင္ပဲ႔ျပင္
ဦးတည္ေပးရသည္။
လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး။၁၀႕၁၁႕၁၉၅၈ မွ

အစိုးရအာဏာရသူမ်ားက အာဏာျဖင့္ႏိုင္ထက္စီးနင္းလုပ္ျခင္းမ်ား၊ခါးပိုက္ေဆာင္တပ္ႏွင့္ လက္နက္ရွိသူမ်ားက တရားဉပေဒကို ခ်ိဳးေဖာက္ျခင္းမ်ားျပဳေခ်ေသာ္ အမွားျပဳသူ မတရားျပဳသူမ်ားကို
ကၽြႏ္ုပ္တို႔ျပည္သူမ်ားက အျပစ္ျမင္ၾက လူထုနည္းျဖင့္ အေရးယူၾကရမည္ျဖစ္သတည္း။ ။
ဒီမိုကေရစီအရိပ္အေရာင္-လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး
(၁၁-၆-၁၉၅၈) မွ

မွားပါသည္၊ခၽြတ္ယြင္းပါသည္ဆိုျခင္းကို၀န္ခံေသာနည္း
ပရိယာယ္ကိုအထပ္ထပ္သံုးေနမည့္အစား၊မွားယြင္းခဲ့သမွ်ကိုျပင္ဆင္ျပဳျပင္ဖို႔လိုအပ္ေလၿပီ။ တိုင္းျပည္ဧ။္ကံၾကမၼာကိုဖန္တီးခြင့္ရသည္ဆိုျခင္းမွာ ႀကီးမားလွသည့္ တာ၀န္ရွိသည္ျဖစ္ရာ ႏံုခ်ာေသာေဆးဆရာကဲ့သို႔သေဘာထားၿပီးမွားယြင္းလွ်င္ လည္းမေထာင္းတာဟုသေဘာမထားသင့္ေပ။ျပည္သူတို႔ ခံရသည့္ဒဏ္မွာႀကီးမားလွသည္ျဖစ္ရာ
မူလကတည္းက မမွားဖို႔ မွားျပန္လွ်င္လည္း ျပင္ႏိုင္ဖို႔လိုအပ္ေၾကာင္း ေစတနာေကာင္းႏွင့္သတိေပးလိုက္ပါသတည္း။ ။
လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး(၂၈-၇-၁၉၅၇) မွ

ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးကိုမ်ားမ်ားႀကီးေပးမည္။ျပည့္ျပည့္ႀကီးေပးမည္ဟုႀကံ႐ြယ္ပါလွ်င္ ၁၀ႏွစ္၁၀မိုး ကာလကျပည္သူလူထုဘယ္လိုေနခဲ့ရသည္၊ အတိုက္အခံမ်ား
ဘယ္လိုအသက္႐ႈခဲ့ရသည္၊သတင္းစာဆရာမ်ား စာေရးဆရာမ်ားဘယ္ပံုခံခဲ့ရသည္မ်ားကိုအစိုးရတို႔ဆင္ျခင္သင့္ၾကေပသည္။ဒီမိုကေရစီထူေထာင္ေရးတြင္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္
မနီးစပ္ေသာ ဉပေဒမ်ားကို႐ုပ္သိမ္းဖယ္႐ွားဖို႔မွာ ေရွ႕ဆံုးပိုင္းကအစီအစဉ္တရပ္ျဖစ္သင့္ေၾကာင္း သို႔မွပင္ျပည္သူလူထုအားထားမႈ ႏွင့္နီးစပ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း အစိုးရအား
သတိေပးႏိႈးေဆာ္လိုက္ပါသည္။
လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး-၂၅၊၈၊၁၉၆၀။ မွ

ျပည္သူလူထုအလိုရွိသည္မွာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားေမတၱာရပ္ခံထားသည့္ ျပႆနာရပ္မ်ားကို လက္နက္ႏွင့္ေျဖရွင္းေရးမဟုတ္ေသာ ဒီမိုကေရစီနည္းအရေျဖရွင္းေရး၊
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနည္းပင္ျဖစ္ေပရာ ျပည္သူလူထုဧ။္ဆႏၵကို ဆန္႔က်င္သူမ်ားသည္ ၿဗံဳးကနဲလတ္တေလာအားျဖင့္ အာဏာရခ်င္ရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေရရွည္တြင္ကား ျပည္သူ႔ဆႏၵကို
ရႏိုင္ဖို႔ ေ၀းသည္ျဖစ္ေၾကာင္း သတိရွိၾကဖို႔ လိုလွေပသည္။
လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး-အယံုအၾကည္မရွိအဆို
(၇-၆-၁၉၅၈) မွ

ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတြင္ မည္သည့္ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႕အစည္းမွ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ အာဏာရႏိုင္မည္ဟုမဆိုႏိုင္ေပ။မည္သို႔ေသာဖိႏိွပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္သည့္နည္းမ်ားကိုပင္ အစြမ္းကုန္သံုးသံုး မည္သို႔ေသာ ေငြေၾကးမ်ားကိုရွာေဖြၿပီး သံုးသံုး အာဏာကိုအလြဲသံုးစားလုပ္သူမ်ားသည္ မည္သည့္ႏိုင္ငံတြင္မွၾကာၾကာအစိုးရမျဖစ္ႏိုင္။လူထုဆန္႔က်င္ေရးသမားမ်ားျဖစ္ၿပီး လူထုဧ။္ဒဏ္ခတ္ျခင္း ကိုတနည္းမဟုတ္တနည္းခံရစၿမဲျဖစ္ေလသည္။ အာဏာရ ပါတီက အခြင့္အေရးမ်ားကိုအလြဲသံုးစားျပဳလုပ္ျခင္းမ်ားမွာ စင္စစ္အားျဖင့္ ဒီမိုကေရစီကို႐ုိက္ခ်ိဳးျခင္းသာျဖစ္သည္။ တင္းမာမႈကိုဖန္တီးျခင္းလည္းမည္သည္။တရားမွ်တမႈႏွင့္ ဥပေဒအုပ္စိုးေရးကို ဖ်က္ဆီးရာလည္းေရာက္သည္။
“အာဏာအလြဲသံုးစားမျပဳေရး”။လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး (၉-၁၁-၁၉၆၀) မွ

နာမည္ႀကီးေသာပုဒ္မ ၅
ရာဇ၀တ္မႈခင္းတခုခုအတြက္အေရးယူစရာအေၾကာင္း ရွိလွ်င္သက္ဆိုင္ရာပုဒ္မႏွင့္တိုက္႐ိုက္အေရးယူဖို႔သာရိွေပ သည္။ထိုပုဒ္မႏွင့္အေရးယူလွ်င္အာမခံေပးလိုက္မည္ျဖစ္ ေသာေၾကာင့္ ပုဒ္မ၅ႏွင့္ အေရးယူရပါသည္
ဆိုေသာ အေတြးအေခၚမ်ိဳးကားမရွိသင့္ၾကေတာ့ေပ။” အမႈေနာက္မွ ရွာ၊လူကိုအရင္ဖမ္းလိုက္”ဆိုသည္မ်ိဳး၊စိတ္မခ်၍ပုဒ္မ၅ႏွင့္ ဖမ္းထားရသည္ဆိုသည့္အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ိဳးသည္ ဒီမိုကေရစီအာမခံခ်က္ေပး၍ တက္လာေသာအစိုးရလက္ ထက္တြင္ လံုး၀မရွိသင့္ေတာ့ေပ။
လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး-၂၃၊၁၀၊၁၉၆၁။ မွ

“လူ႔ရာဇ၀င္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မသံုးသပ္သူမ်ား”
ခက္လိုက္သည္မွာ အရင္းရွင္တို႔အသိုက္အ၀န္း၌ ေလာဘေဇာတိုက္၍ ေလာဘသာလွ်င္ လႊမ္းမိုးေနသည့္ အခါ ဘယ္ရာဇ၀င္သင္ခန္းစာကိုမွ မရယူႏိုင္ေသာ လူမိုက္မ်ားက ေဟာတေယာက္ ေဟာတေယာက္ ေပၚထြက္လာတက္ေလသည္။ ဤလိုလူမိုက္ေတြသည္ ပိုက္ဆံရွိ၍ ဒီမိုကေရစီအထိ ၀ယ္ယူလာႏိုင္သည့္အခါ လူ႔ရာဇ၀င္၌ ေသြးေခ်ာင္းစီးရျခင္း မၾကာခဏျဖစ္ေနရျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ဤကမၻာေျမေပၚမွ အရင္းရွင္ စနစ္ မကြယ္ေပ်ာက္မခ်င္း တကယ္တန္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏွင့္တကယ္တန္း လံုၿခံဳေရးတို႔ မရွိမည္မွာကား ေသခ်ာလွ ပါသတည္း။
လူထုေဒၚအမာ-လႈပ္ရွားေနေသာကမၻာ့ေရးရာမ်ား
လူထုသတင္းစာ(၂၄-၁၀-၁၉၆၁) မွ

အမ်ိဳးသားေန႔ႏွင့္အတူ ယေန႔အမ်ိဳးသားေရးျပႆနာမ်ားကို ကြ်ႏု္ပ္တို႔မ်က္ေစ့မိွတ္ထား၍မျဖစ္ေသးေပ။ ကြ်ႏု္ပ္တို႔တမ်ိဳးသားလံုးယေန႔ရင္ဆိုင္ေနရေသာျပႆနာႀကီးမ်ား ေရွ႕တြင္မားမားႀကီး
ရွိ၍ ေနေသးသည္မဟုတ္ေလာ။ ကြ်ႏု္ပ္တို႔၏အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္မႈကို ၿခိမ္းေျခာက္၍ေနသည့္ စစ္ေရးက်ဴးေက်ာ္မႈမ်ား နယ္ခ်ဲ႕သမားအႏၲရာယ္မ်ား ကြ်ႏု္ပ္တို႔၏စီးပြားေရးတြင္ ၀င္ေရာက္ခ်ယ္လွယ္
ေသြးစုတ္ေနသည့္ စီးပြားေရးမလြတ္လပ္မႈမ်ားရွိေသးသည္္။ ထို႔ေၾကာင့္ကြ်ႏု္ပ္တို႔သည္ ယေန႔ညီၫြတ္ေနသည့္ စည္းလံုးမႈမ်ိဳးႏွင့္္ပင္ စစ္ေရးက်ဴးေက်ာ္မႈ စီးပြားေရးခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ ဒီမိုကေရစီေရးဆံုးရံွဳးမႈ
ျပည္တြင္းမၿငိမ္းခ်မ္းမႈႏွင့္ ကမၻာ႔ၿငိမ္းခ်မ္းမႈမ်ားကို မရမေနေတာင္းဆိုတိုက္ခိုက္ယူငင္ၾကပါစို႕။
ယေန႔အဓိ႒ာန္အျဖစ္ႏွင့္တကယ့္အမ်ိဳးသားေရးျဖစ္ေသာ႕႕႕႕႕
တခဲနက္ညီၫြတ္ေသြးစည္းေရး
အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရး
ဒီမိုကေရစီေရး
ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး
ကမၻာ႔ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမ်ားကို မရအရယူၾကပါစို႔။
အမ်ိဳးသားေန႔ေက်ာင္းသားႏွင့္ျပည္သူ။လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး(၁၁-၁၁-၁၉၅၂) မွ

**ေရွ႕ႏွစ္ခါ တန္ေဆာင္မုန္း**
အမ်ိဳးသားေတြညီညြတ္မွ အမ်ိဳးသားလြတ္လပ္ေရးကို ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ႏိုင္သည္။အမ်ိဳးသားလြတ္လပ္ေရး ခိုင္ၿမဲမွ အမ်ိဳးသားပညာေရး၊ သခင္ပညာေရးကိုတည္ေဆာက္ႏိုင္မည္ျဖစ္ရာ အမ်ိဳးသား ေန႔ႀကီးက်င္းပႏိုင္ေရးကို အမ်ိဳးသားတိုင္းအားသြန္ခြန္စိုက္ ႀကိဳးပမ္းသင့္လွပါသတည္း။
လူထုေဒၚအမာ-လူထုသတင္းစာ(၁၂၊၁၁၊၁၉၆ဝ) မွ

ေအာက္ဆံုးလႊာတြင္ဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳးခံေနၾကရၿပီျဖစ္ေသာလူထုမည္မ်ွဆင္းရဲတြင္းနက္ေနၿပီ မည္သို႔ခံစံေနၾကရၿပီဆိုသည္ကို အစိုးရသိေအာင္လုပ္ႏိုင္ေရးမွာ အေရးႀကီးလွေသာ ျပႆနာတရပ္
ျဖစ္လာေတာ့သည္။ ယေန႔လူေလာကသည္ ထိုေအာက္ဆံုးလႊာကလူတို႔ ခံေနရသည္မ်ားကို အထက္လူတို႔ကသိရွိပါမွ သက္သာရာရရွိေအာင္ စီမံႏိုင္ပါမွ သာယာသင့္သေလာက္သာယာႏုိင္မည္ျဖစ္ရာ ဤသို႔ပင္လ်ွင္ဘယ္သူေတြဘယ္ေလာက္ ဆင္းရဲ၍ဘာေတြဘယ္လိုျဖစ္ေနသည္ မသိသူမ်ားအရာရွိလုပ္ေနေလသမ်ွယခုအတိုင္းပင္ ကေမာက္ကမေလာကႀကီးအျဖစ္ႏွင့္လြတ္လပ္စြာမွငတ္ျပတ္ခြင့္မရွိ
ငတ္ရမြဲရပါမို႔လားဟု ဓါးျပရိုက္ခံရသည့္ေခတ္ဆိုးႏွင့္ တိုး၍သာႀကံဳႀကိဳက္ေနၾကရမည္ျဖစ္ပါသတည္း။
လူထုေဒၚအမာ လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး(၇-၇-၁၉၅၆) မွ

အလုပ္သမားလယ္သမားကို အလုပ္သမားလယ္သမားဟူ၍သေဘာထားၿပီး ၎တို႔၏လုပ္အားကိုတန္ဖိုးႀကီးႀကီးထားကာ တိုင္းျပည္အတြက္ပါ၀င္တည္ေဆာက္ေစရန္အေရးႀကီးလွေပသည္။ အလုပ္သမားလယ္သမားကိုပါတီအေရးအတြက္လည္းအသံုးခ်ဦးမည္ ကိုယ့္ပါတီကို မေထာက္ခံဟုထင္လ်ွင္ခြဲျခားႏိွပ္ကြပ္မည္ဆိုပါက ဗမာျပည္၏တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား ၌အႀကီးအက်ယ္
ထိခိုက္နစ္နာမႈရိွမည္ ကိုစိုးရိမ္မိေပသည္။
လူထုေဒၚအမာ။လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး (၃၀၊၅၊၁၉၅၆) မွ

ျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ၿပီဆိုလွ်င္ သာသနာ႔၀န္ထမ္းရဟန္းသံဃာသူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္လည္း ကင္းေအာင္လြတ္ေအာင္ေနပါသည္ဆို၍ေနမရ။ပစ္သမွ်ခတ္သမွ်အၾကား၌ အသက္ဆံဖ်ားရိွရျခင္း၊သူေသ ငါေသသူသတ္ငါသတ္ဆိုသည္မ်ားကိုမည္မွ်႐ြံေၾကာက္ စက္ဆုတ္ေသာ္လည္းေရွာင္ကြင္း၍မရျခင္းမ်ားရွိရသည္ ခ်ည္းျဖစ္ေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္းရဟန္းေတာ္မ်ားကပါျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲၾကပါ။ ဘုရားအလိုေတာ္က်ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးေျဖရွင္းျခင္းျဖင့္ ေျဖရွင္းၾကပါ။ လက္နက္စြဲကိုင္မႈကိုစြန္႔လႊတ္ၾကပါဟုေမတၱာရပ္ခံပန္ၾကားေတာ္မူလာၾကရျခင္းျဖစ္ေလသည္။ ဤျပည္တြင္းစစ္မီးကို လူရွင္ရဟန္းႀကိဳးပမ္းၿငိမ္းသက္ၾကမွေအးၿငိမ္းသြားလိမ့္ မည္အမွန္ျဖစ္ေလသတည္း။
လူထုေဒၚအမာ-သတင္းစာေခါင္းႀကီး-အေထြေထြေ၀ဖန္ခ်က္(၁၀၊၉၊၁၉၅၆) မွ

လက္နက္အားကိုးသူသည္ လက္နက္ကိုဖက္၍အိပ္ရမွ စိတ္ခ်စၢၢာအိပ္ေပ်ာ္သည္ ဆိုသကဲ႔သို႔ ၎တို႔ အဖို႔ ျပည္သူ႔ဆႏၵကိုဆန္႔ကင္သည္ႏွင့္အမ်ွ ျပည္သူ႔ေမတၱာေရကိုမခံယူရသည္ႏွင့္အမ်ွ
လက္နက္ကို သာလ်ွင္ ပို၍ပို၍အားကိုးသည့္စိတ္မ်ား တိုးပြားေပလိမ့္မည္။ျပည္သူကသာလ်ွင္လက္နက္သည္ယခု ေခတ္မိ်ဳး၌ဘာကိုမွမေျဖရွင္းႏိုင္။ ျပႆနာမ်ားရွိသည္ ဆိုက ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေတြ႕ဆုံ ေဆြးေႏြးညိွႏိွုင္းေျဖ ရွင္းနည္းျဖင့္ သာလ်ွင္ ေျဖရွင္းရလိမ့္မည္။ လက္နက္တပ္ဆင္မႈ စစ္တပ္ႀကီးမ်ားဖြဲ႕စည္းမႈသည္ ျပည္သူတို႔၏ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိမႈမ်ားေခါင္းပါးေစရန္ စာသင္ေက်ာင္းအစားစစ္တန္းလ်ား ေဆးရံုမွ ေဆးဝါးအစား
က်ည္ဆံ အားကစားႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈအစား စစ္ဖိနပ္ႏွင့္ယူနီေဖာင္းဖိုး တို႔တြင္ကုန္ဆံုးျပဳန္းတီးရသည္ ဟူေသာအသိျဖင့္တက္ႂကြစြာကန္႔ကြက္ဆန္႔က်င္ေနၾကျခင္းျဖစ္ေလသည္။
လူထုေဒၚအမာ“ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူတကြေနၾကပါစို႔” လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး(၂၉၊၉၊၁၉၅၆)မွ

ဖိႏိွပ္၍ထားျခင္းသည္ အဟန္႔အတားျဖစ္ပါဧ။္ေလာ။
လူ႔သမိုင္းတြင္လူကိုမည္သည့္ေခတ္အခါက ဖိႏိွပ္ဟန္႔တား ခဲ့ရာ၌ ေအာင္ျမင္မႈရိွခဲ့ပါသနည္းဟုေမးလ်င္ လံုး၀မေအာင္ျမင္၊လူကိုဖိႏိွပ္၍ရ႐ိုးထံုးစံမ႐ိွ ဟူ၍ပင္ေျဖရ ေပလိမ့္မည္။ဤအေျဖကို မေျဖလို၍မရ။
ယေန႔လူ႔သမိုင္း သည္ပင္လ်င္ဖိႏိွပ္မႈတို႔ေအာက္မွ ေပါက္ဖြားတိုးတက္လာ ရျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထိုအေျဖကိုသာႀကိဳက္သည္ျဖစ္ ေစ မႀကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ လူစကားေျပာသူတိုင္းေျဖရေပ လိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ဖိႏိွပ္၍ေနဆဲရိွၾကသူမ်ားကမူ သူတို႔ ကိုယ္သူတို႔ သိၾကားဟုထင္မွတ္ေနၾကေလသည္။ဘယ္ ေခတ္ ဘယ္အခါကမွမရခဲ့ေစကာမူ ငါဖိႏိွပ္လွ်င္ရရမည္ ဟုအထင္ေရာက္၍ေနၾကေလသည္။
ထိုသူမ်ားအဖို႔သနား ဖြယ္လည္းေကာင္းသည္၊ ရယ္ဖြယ္လည္းေကာင္းလွသည္။ ဖိႏိွပ္တိုင္းသာလွ်င္ျပားျပား၀ပ္သြားၾကလွ်င္ လူသားသည္ ယခုတိုင္ ေၾကးေခတ္ ကၽြန္ေခတ္ကတက္လိမ့္မည္မဟုတ္သည္ကို
ထိုဖိႏိွပ္သူတို႔ မသိျမင္ႏိုင္ေအာင္ ေမာဟဖံုးလႊမ္း ျခင္းမွာသနားစရာသာေကာင္းေတာ့သတည္း။
လူထုေဒၚအမာ-သတင္းစာေခါင္းႀကီး-အေထြေထြေ၀ဖန္ ခ်က္-“ရယ္စရာျဖစ္ေနၿပီ”(၂၊၆၊၁၉၅၆) မွ

ျပည္သူတို႔အေနျဖင့္ ဖိႏိွပ္သည္ထက္ဖိႏိွပ္လာျခင္းသည္ အုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားတို႔ အေၾကာင္းျပသည္ကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံ ေတာ္သာယာ၍ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားေရးအတြက္ဟုမျမင္။အာဏာ ရ႐ိွေနသူမ်ားဧ။္ အာဏာတည္ျမဲေရးအတြက္သာဟုျမင္ ၾကေလသည္။ထို႔ျပင္အာဏာျဖင့္ပိုမိုဖိႏိွပ္ထားျခင္းသည္ ထာ၀စဉ္ ရစေကာင္းသေလာဟုလည္းျမင္၍လာေပမည္။ သို႔ျဖစ္ေလရာယခုကဲ့သို႔အုပ္စိုးသူလူတန္းစားအတြက္
ဥပေဒတမ်ိဳး အအုပ္ခ်ဳပ္ခံလူတန္းစားအတြက္ဥပေဒတမ်ိဳးစသည္ျဖင့္ ဥပေဒအမ်ိဳးမ်ိုဳးႏွင့္ဖိႏိွပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္၍စိုးမိုးေနမည့္အစား ငါတို႔သည္ျပည္သူတို႔က သေဘာက်ေ႐ြးေကာက္ထား ေသာျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္မ်ားျဖစ္ၾကသည္ ။ျပည္သူတို႔ ဆႏၵရိွသည့္အတိုင္းငါတို႔လုပ္ေဆာင္၍ေပးေနသည္ဟူ ေသာယံုၾကည္ခ်က္ျဖင့္ အုပ္စိုးသူမ်ားလည္း
လိပ္ျပာသန္႔သန္႔ က်ယ္က်ယ္၀န္း၀န္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနႏိုင္ရန္ ႀကိဳးစားပါ။ ျပည္သူအားလည္း က်ယ္က်ယ္၀န္း၀န္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ထားႏိုင္ရန္ႀကိဳးစားပါဟူ၍သာကၽြႏ္ုပ္တို႔က တိုက္တြန္းလိုလွသတည္း။
လူထုေဒၚအမာ-တိုး၍ဖိႏိွပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္လာမႈမ်ား-လူထုဂ်ာနယ္ေခါင္းႀကီး အမွတ္၅၃(၁-၉-၁၉၅၄) မွ

ျပည့္သူ႔ဆႏၵျပပြဲမ်ားသည္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာအတြက္မဟုတ္။ ျပည္သူလူထုဧ။္ ကိစၥ ႀကီးျဖစ္ျခင္းကိုျပည္သူလူထုလည္းသိဧ။္။အစိုးရလည္းသိဧ။္။ရဲမ်ားပင္သိသင့္ေလာက္ေပသည္။ လက္နက္မကိုင္ေဆာင္ေသာ ျပည္သူလူထုအဖို႔မွာ မိမိတို႔ ဧ။္လိုအင္ဆႏၵကိုရံဖန္ရံခါအစိုးရသိေအာင္ေဖာ္ျပျခင္းသည္ ဒီမိုကေရစီလမ္းစဉ္အေနျဖင့္ တကမၻာလံုးတြင္က်င့္သံုး လ်က္ရိွၾကဧ။္။သို႔ရာတြင္ ထိုကဲ့သို႔ဆႏၵျပၾကရာ၌ ေသြးထြက္သံယိုမျဖစ္ေစဘဲ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာျဖစ္ေစရန္မွာ အစိုးရ၌၎၊ဆႏၵျပၾကေသာျပည္သူလူထုအဖို႔၌၎ ႏွစ္ဖက္စလံုးတြင္ တာ၀န္ရိွေပသည္။ ဤအတိုင္းမွန္ကန္လ်ွင္
အစိုးရသည္ ဆႏၵျပၾကေသာ လူထုကို’ကိုင္တြယ္’မည့္ရဲအရိွမ်ားႏွင့္ရဲသားမ်ားေ႐ြးခ်ယ္ ရာတြင္အထူးသတိရိွဖို႔လိုေပသည္။ ျဖစ္သင့္သိမွာကား ေသြးဆူလ်က္ရိွေသာလူထုကို ကိုင္တြယ္မည့္
အမႈထမ္းမ်ားသည္ ႐ိုက္ခ်င္ႏွက္ခ်င္လူမ်ား၊စိတ္တိုေသာလူမ်ား ႐ိုင္ဖယ္ေသနတ္ကို’ရာဇႏွင္တံ’မွတ္ထင္တတ္သူမ်ား၊ ထစ္ခနဲဆိုလ်င္ပစ္ခ်င္ခတ္ခ်င္၍
‘လက္႐ြ’လ်က္ရိွသူမ်ား မပါ၀င္ေစရဘဲ ျပည္သူလူထုဧ။္ ရည္႐ြယ္ခ်က္ကို နားလည္၍ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားကပ္သူမ်ားျဖစ္ရမည့္ျပင္ ဆႏၵျပၾကေသာ လူအုပ္ထဲတြင္ မိမိတို႔ဧ။္ညီအရင္း တူအရင္းသားရင္းမ်ား (မယားပါသားမဟုတ္)ပါ၀င္သည့္ ႏွယ္ၾကင္နာေသာစိတ္ထားမ်ိဳးရိွသည့္အမႈထမ္းမ်ားခ်ည္း ျဖစ္ေစရမည္။ ရဲအမႈထမ္းတို႔မည္သည္ လက္နက္မပါဘဲ ဆႏၵျပေသာလူထုကို ကိုင္တြယ္ရာ၌ အနည္းအက်ဉ္းမွ် အပြန္းအပဲ့ခံဖို႔ေလာက္ကို ၀တၱရားတခုအေနျဖင့္သေဘာ ထားထိုက္၏။
ေရႊဉေဒါင္း-ျပည္သူ႔ဆႏၵျပပြဲမ်ား၌ရဲမ်ားအေရးႀကီးပံု
လူထုသတင္းစာ-၂၃၊၂၊၁၉၆၁။မွ

ကၽြႏု္ပ္တို႔ႏိုင္ငံက ပုလိပ္မ်ားမွာ ျပည့္တံဆာေခါင္းမ်ားထံ ကမိုက္ေၾကးခြဲ၍စားျခင္း၊ကစား၀ိုင္း ဖဲ၀ိုင္းမွလစဉ္ေၾကးယူ ၍စားျခင္းမ်ားကိုသာၾကားသိရၿပီး ဒါးျပတိုက္၍ သြားတိုင္ပါ ေသာ္လည္း မိေအာင္ဖမ္းႏိုင္သည္မရွိ၊ေက်ာင္းသားတို႔စီတန္းလွည့္လည္လွ်င္ ျမင္းႏွင့္တိုက္၍ ႐ုိက္ႏွက္ျခင္း၊ရဟန္းေတာ္မ်ားပါစီတန္းလွည့္လည္သည္ ကို ေသနတ္ႏွင့္ပစ္ျခင္းမ်ားျပဳသည္ကို ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရျခင္းျဖစ္ ေလသည္။ယခုကား နယ္ခ်ဲ႕သမားလက္ေအာက္မွလြတ္ ေျမာက္ေလၿပီ၊ အမ်ိုဳးသားအစိုးရ ဖြဲ႕စည္းႏိုင္ၿပီးျဖစ္ေလသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရဲ မ်ားသည္ဘယ္ကဲ့သို႔ေသာရဲမ်ိဳးဧ။္ဘ၀ကိုခံယူၾကမည္နည္း ကိုလိုနီပုလိပ္မ်ားဧ။္ဘ၀ကိုပင္ဆက္လက္ခံယူမည္ေလာ။ အရင္းရွင္ႏိုင္ငံမ်ား၏ ပုလိပ္ဘ၀ကိုပင္ ခံယူမည္ေလာ။ ျပည္သူ႔ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမွပုလိပ္မ်ားဧ။္ဘ၀ကိုခံယူမည္ ေလာ ဟူသည္ကိုစဉ္းစားသင့္လွသည္။ လူသည္ ကိုယ့္ဘ၀တေလ်ာက္၌ ငါဘာကိုလုပ္ေနျခင္းျဖစ္သည္ကို အေလးအနက္ျပန္လည္စဉ္းစားရိုးထံုးစံရွိသည္ခ်ည္းျဖစ္ သည္။ရဲသည္ျပည္သူ႔၀န္ထမ္း၊ရဲသည္ပင္ျပည္သူတို႔ဧ။္ အားကိုးအားထားျပဳရာ ရဲသည္ပင္ျပည္သူဆိုသည့္ အျဖစ္မ်ိဳးကို ဗမာႏိုင္ငံမွရဲမ်ား ခံယူသင့္လွပါသည္။
လူထုေဒၚအမာ-ရဲႏွင့္၀န္ထမ္းစိတ္
လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး-၅၊၆၊၁၉၅၆။ မွ

ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံဧ။္ အမ်ိဳးသားပိုင္ပစၥည္းတစ္ရပ္ျဖစ္ေသာ ေျမေပၚေျမေအာက္ဘ႑ာမ်ားကို တိုင္းတပါးအရင္းရွင္တို႔ က ကမၻာတည္သမွ်ကာလပတ္လံုး ၄င္းတို႔ခ်ည္းအျပံဳး မပ်က္ စားသံုးခြင့္ရွိရမည္ဟူ၍ ဘယ္ကမၸည္းတြင္မွ ရွိေန မည္မဟုတ္ေပ။ တေခတ္တခါကလူသူလက္နက္အင္အား တို႔ျဖင့္ၿခိမ္းေျခာက္၍ လာေရာက္အပိုင္စီးၿပီး မတရားစာ ခ်ဳပ္မ်ား တဖက္သက္ခ်ဳပ္ဆို၍ စားေသာက္၀ါးမ်ိဳေနၾက
ျခင္းသာျဖစ္ေပသည္။ ဤေခတ္ ဤအခါမ်ိဳး၌ ထိုကဲ့သို႔ ေသာစားေသာက္၀ါးမ်ိဳမႈကို ၄င္းတို႔စိုက္ထုတ္ထားရပါ သည္ဆိုေသာအရင္းအႏွီးတန္ဖိုးဆိုသည္မ်ားကို ေလ်ာ္ေၾကးအျဖစ္ေပးပါလ်က္ သိမ္းယူျခင္းကိုမခံႏိုင္ဟု ဆိုေလလွ်င္ မခံႏိုင္ဆိုသူသာလွ်င္ အဆိုးျဖစ္၍ ကိုယ့္ ပစၥည္းကိုယ္ျပန္၍သိမ္းသူက မဆိုးႏိုင္ေပ။ အလားတူ လည္းသိမ္းယူၾကရဦးမည္ျဖစ္ေပသည္။
လူထုေဒၚအမာ-

နယ္ခ်ဲ႕စနစ္မရွိေတာ့ေလဟန္ မည္သူေတြက မည္မွ်ပင္ ဖံုးကြယ္ရန္ႀကိဳးစားေစကာမူ ကၽြႏု္ပ္တို႔ႏိုင္ငံ၌ စီးပြားေရး နယ္ခ်ဲ႕မႈကို အလူးအလဲ ခံရဆဲပင္ ျဖစ္ေပသည္။
လူထုေဒၚအမာ-လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး -၂၂၊၉၊၁၉၅၆ မွ

ဤမွ်ဆိုး၀ါးေနၿပီျဖစ္ေသာ လူသတ္၀ါဒႀကီးကို ျပည္သူတို႔အေနျဖင့္ လက္ပိုက္ၾကည့္ေနလို႔မျဖစ္ေတာ့ၿပီ။ ဤလူသတ္၀ါဒဆိုးကို တခါတည္းစြန္႔လႊတ္ၾကရန္ အျပင္းအထန္ေတာင္းဆိုမွျဖစ္ေပေတာ့မည္။ အၿမိဳ႕ၿမိဳ႕အနယ္နယ္အရပ္ရပ္တို႔တြင္ လူသတ္၀ါဒကို ျပည္သူေတြက လက္မခံျပင္းထန္စြာ႐ႈတ္ခ်သည္ဟု ႐ႈတ္ခ်ပြဲမ်ားလုပ္ေဆာင္ၾကရေပလိမ့္မည္။ လူသတ္၀ါဒကန္႔ကြက္႐ႈတ္ခ်ေရးစည္းေ၀းပြဲမ်ား ဗမာတျပည္လံုးတြင္ လုပ္သင့္လွၿပီ။ လက္နက္၀ါဒကိုစြန္႔လႊတ္ၾကပါေတာ့ဟု ဗမာျပည္သူတရပ္လံုးကေတာင္းဆိုရမည့္ အခ်ိန္သို႔ေရာက္ရွိေနေလၿပီ။
လူထုေဒၚအမာ-လူသတ္၀ါဒစြန္႔လႊတ္ၾက
လူထုသတင္းစာေခါင္းႀကီး-၃၀၊၆၊၁၉၅၆။ မွ



One Response to “ရွာမွရွားတဲ့ သတင္းစာ”

  1. Dear Bo Bo
    Congratulations! I like your essay. I am one of those who have read ‘Ludu’ newspaper many years ago and admired and respected your grand parents and your uncles.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: